NUTTY PROFESSOR II: THE KLUMPS

Er mag al eens gelachen worden, maar met het niveau van de komedies die tegenwoordig in onze zalen komen, is het erg droevig gesteld. In Big Momma's House zien we Martin Lawrence als kranige oma vreemde dingen doen in de badkamer, in Gun Shy poept Liam Neeson zich doorheen de grappen en noemt Sandra Bullock zichzelf de koningin der lavementen. Als u dat grappig vond, dan moet u nu zonder dralen naar Nutty Professor II. Hierin wordt een man verkracht door een gigantische hamster die haar uitwerpselen afvuurt als kogels en laat pa Klump zó'n gigantische wind dat de gordijnen in brand vliegen. En voor de liefhebbers is er ook een geweldige kotsscène en een running gag over impotentie die alle Jim Carrey's en Adam Sandlers ter wereld met schaamrood op de wangen achterlaat.

Het is een raadsel hoe de mensen die zoveel onzin in één film kregen, ook nog de kans zagen een verhaal bij elkaar te pennen. Professor Sherman Klump, het enige lid van de Klump-familie die min of meer normaal is, oogst veel lof aan de universiteit van Wellman, waar hij onderzoek doet naar een verjongingsserum. Hij staat ook op het punt zijn vriendin Denise Gaines (Janet Jackson, die nauwelijks in het stuk voorkomt) ten huwelijk te vragen. Maar dan duikt Buddy Love weer op, zijn donker alter ego, dat Sherman enkele jaren geleden (lees: tijdens de eerste film) toevallig ontwikkelde toen hij op zoek was naar een middel om te vermageren. Ten einde raad probeert Sherman Buddy uit zijn lichaam te krijgen door met zijn DNA te gaan experimenteren. Het lijkt te lukken, maar samen met Buddy verliest Sherman ook zijn intelligentie. En dat enkele dagen vóór hij het verjongingsserum aan de wereld moet presenteren.

Met The Nutty Professor heeft Universal een franchise in handen die de kassa's doet rinkelen. De eerste prent van vier jaar terug (in feite een remake van Jerry Lewis' film uit 1963) bracht 250 miljoen dollar op en de sequel is goed op weg om hetzelfde te doen. De prent opende begin augustus met een sterke 42 miljoen dollar en klom vorige week al boven de honderd miljoen dollar. Een treurige conclusie voor een film die door zowat iedereen wordt afgekraakt als infantiel. Het zal de makers worst wezen. Regisseur Peter Segal (The Naked Gun 33 1/3) heeft eindelijk z'n hit te pakken. De film werd bij elkaar geschreven door het dom-en-dommer schrijverscollectief: Steve Oedekerk (Ace Ventura), Barry Blaustein (Boomerang), David Sheffield (Police Academy 2) en Paul en Chris Weitz (American Pie). Naast de eerder genoemde grappen vonden ze het ook nog eens nodig onder meer Armageddon en Star Wars ('Use the Force, Klump!' - één keer raden wat die Force is) te parodiëren.

Maar eerlijk is eerlijk: ondanks zijn stupiditeit verzet Nutty Professor II weer grenzen wat make-up en effecten betreft. Was in het origineel de verzamelde Klump-familie maar in twee scènes samen te zien, deze keer is de interactie veel en veel groter. Lof voor Eddie Murphy die in z'n ukkie gestalte geeft aan maarliefst acht verschillende karakters: de familie Klump (Sherman, grootma, ma, pa, de jonge versie van pa, Ernie), Lance Perkins en Buddy Love, en het grootste deel van de opnames in de kleedkamer achter de spiegel doorbracht. De transformaties die hij ondergaat zijn werkelijk fenomenaal. Dat Rick Baker (Star Wars, Men in Black) zoveel genialiteit en inspiratie in zo'n slechte film steekt, is dan weer een geweldigde verspilling van talent. Je kan je nauwelijks voorstellen dat de grootmeester van de make-up enige eer uit zijn werk kan halen. Of gaat ook hij plat als Murphy de trombone weer eens in z'n achterste schuift?