THE GUILTY

The Guilty was eerder dit jaar al te zien tijdens het Festival van de Fantastiek in Brussel, daar waar Anthony Waller zich sinds An American Werewolf in Paris uit 1997 blijkbaar thuisvoelt. De prent toont ons hoe toeval en kleine details grote gevolgen kunnen hebben en mensenlevens kunnen veranderen. We maken kennis met Callum Crane, een slinkse maar briljante advocaat die op het punt staat om tot federaal rechter benoemd te worden. Op een avond brengt hij zijn nieuwe assistente, de mooie Sophie Lennon, naar huis. Het meisje daagt hem uit en gedreven door alcohol en lust begaat Crane een onvergeeflijke fout: hij verkracht haar. Vanaf dat moment staan voor Crane zowel zijn carrière als zijn huwelijk op het spel, want Sophie dreigt naar de politie te stappen.

Ondertussen ontdekt de jonge kruimeldief Nathan, pas vrijgekomen uit de gevangenis, dat Crane zijn echte vader is. Op zoek naar hem, ontmoet hij Tanya, Sophie's flatgenoot. Ze worden vrienden, Nathan trekt bij hen in en wordt verliefd op Sophie, niet wetende dat zij door zijn vader verkracht werd. Die is inmiddels op zoek naar iemand om Sophie uit de weg te ruimen en als bij toeval komt hij bij Nathan uit. Op dat moment gaat de bal aan het rollen, tot vader, zoon, advocaat en dief in een dichtgesponnen web verstrikt geraken.

The Guilty werd al begin 1999 opgenomen in British Columbia, Canada, maar haalt nu pas officieel de Belgische zalen. Een beetje vreemd, want er zijn heel wat grotere (en ook kleine, maar betere) films die rechtstreeks op video uitkomen. Alles aan The Guilty lijkt een beetje op tweede klasse: Bill Pullman is als Callum Crane een soort nep-Michael Douglas, Jaimz Woolvett een goedkoop alternatief voor Gary Oldman en Gabrielle Anwar een pseudo-Demi Moore. Klinkt niet erg aardig, maar de film voelt wel aan als een groots opgezette thriller, die kampt met een gebrek aan talent. Hoe goed iedereen ook zijn best doet.

Halfweg de film geraakt scenarist William Davies (Twins, The Real McCoy, Ghost in the Machine) het overzicht een beetje kwijt en stapelen de toevalligheden zich te veel op. Het einde hoort een klassieke verrassing te zijn, maar jammer genoeg legt regisseur Anthony Waller zóveel nadruk op één bepaald detail, dat je het al van een half uur op voorhand ziet aankomen: overdrijving is vaak een excuus voor onkunde. Geen hoogvlieger dus, deze The Guilty, maar voor wie de middelmaat volstaat, een hapklare brok spanning, opwinding en voorspelbaarheid.