THE PERFECT STORM

The Perfect Storm is gebaseerd op echt gebeurde feiten. Tijdens de nacht van 31 oktober 1991 ontrolde zich boven de Atlantische Oceaan de vreselijkste storm uit de twintigste eeuw, die de toenmalige weermensen de bijnaam The No-Name Storm of The Halloween Storm gaven. Het was een samensmelting van drie extreem krachtige meteorologische fronten die ervoor zorgden dat golven van meer dan dertig meter over de oceaan bliezen en winden tegen meer dan 180 km/u over het water gromden. Windkracht 12 was het, maar dan in het echt, want enkele vissers waren pal midden in die storm van de eeuw beland - en verdwenen. Sebastian Junger schreef er in 1997 een boek over: The Perfect Storm: A True Story of Men Against the Sea. Dat boek was een succesnummer van formaat: de hardcover stond meer dan een jaar in de New York Times bestseller-lijst. De paperback zong het daar meer dan honderd weken uit.

Goed drie jaar later is er nu de film, geïnspireerd op die verschrikkelijke gebeurtenissen uit 1991. Plaats van handeling is Gloucester, Massachusetts, en kapitein Billy Tyne (George Clooney) heeft er behoorlijk de pest in. Ooit was hij met zijn vissersboot Andrea Gail de beste skipper van de streek. Maar tegenwoordig wil het niet zo lukken. Ook de bemanning is niet blij, want de karige vangst betekent minder loon. Omdat het visseizoen bijna voorbij is, wil Billy Tyne een laatste slag slaan: hij wil de Flemish Cap bereiken, een afgelegen hoek die gekend is voor z'n overvloed aan vis. Bobby Shatford (Mark Wahlberg), die een nieuw leven wil opbouwen met z'n vriendin Christina, Dale Murphy, een seizoensarbeider die deze job doet om de alimentatie voor zijn vrouw te kunnen betalen, Alfred Pierre, een Jamaicaanse vrouwengek, Bugsy, een sympathieke autochtoon, en Sully, een vervanger van het laatste ogenblik, schepen mee in. Het plan lijkt te lukken: de Andrea Gail slikt meer vis dan ooit te voren. Tot er een storm opsteekt die nooit meer lijkt te gaan liggen.

Haalt de bemanning terug het vasteland? Wie oud genoeg is om zich de échte afloop van de gebeurtenissen te herinneren, kent ook het antwoord op die vraag in de film. Voor de rest is het bang afwachten en gaat het er op het einde nog bijzonder spannend aan toe. In hoeverre alle gebeurtenissen waarheidsgetrouw worden weergegeven, valt niet exact te achterhalen. Geeft ook niet echt. Dit is een film die gebaseerd is op, en niet zozeer een getrouwe reconstructie van de feiten wil geven (daarvoor moet je het boek maar lezen).

Het minste wat je van een film als deze wél kan verwachten, is een sterke karakterontwikkeling. En die is er jammer genoeg niet. Nochtans start scenarist William Wittliff (Legens of the Fall) met een proloog van bijna drie kwartier die ons vertrouwd zou moeten maken met de achtergronden van de verschillende karakters. Het blijft bij een ijdele poging, aangezien elk bemanningslid wel heel erg als een karikatuur wordt voorgesteld (de kniesoor, de softie, de ruwe bolster, de Einzelgänger,...). Was er echt geen plaats voor iets meer nuance en diepgang? Van Wolfgang Petersen, de man die instond voor het beklemmende Das Boot, zou je toch beter verwachten.

Gelukkig is het met open mond kijken naar wat Industrial Light & Magic van storm op het scherm toverde. De torenhoge golven van het debacle zijn uiterst realistisch in beeld gebracht. Maar vertelmatig loopt het fout: het kan je maar weinig schelen wat er uiteindelijk met de Andrea Gail gebeurt. Bovendien wordt het verhaal nog eens onderbroken door een soort subplot die handelt over de redding van een andere zeilboot. Om de één of andere reden gaat het er daar spannender aan toe dan op de Andrea Gail. Wat een spannende en dramatische variant had kunnen worden op The Old Man and the Sea, valt nu een beetje teveel als een zomerse blockbuster uit. Dat Hollywood op dit moment zo ongeveer álles uit z'n computers kan persen wéten we onderhand al wel. Maar we missen mensen die een goed verhaal kunnen vertellen. Een goed verhaal.