TEAM SPIRIT

Met Jan Verheyen aan het roer krijgt alles iets Hollywood-achtigs. Zoals de wereldpremière die hij in aanwezigheid van cast en verzameld Bekend Vlaanderen in de Antwerpse Metropolis voorzag. En hij moet wel de eerste Vlaming zijn die het in zijn hoofd haalde om een remake te maken van een Nederlandse film. Toen hij in 1997 Gouden Kalf-winnaar All Stars van Jean Vandevelde (De Kleine Blonde Dood) zag, was hij meteen verkocht. Deze kruising tussen St. Elmo's Fire en Friends (met onder meer Antonie Kamerling en Danny de Munk) wou hij ook in Vlaanderen brengen. Bart De Pauw (cameo als scheidsrechter) vervlaamste de film en regisseur Verheyen schraapte voor zijn prent zestig miljoen Belgische frank bij elkaar. Zeven opnameweken later stond zijn vierde langspeelfilm op pelicule.

Team Spirit draait rond de amateurvoetbalclub Eendracht Vooruit. Elke zondagochtend speelt (en verliest) de ploeg in de laagste afdeling van de liga een wedstrijd. Zes vrienden spelen al vijftien jaar samen en hun kameraadschap lijkt belangrijker dan het spel zelf. Maar op de drempel van volwassenheid wordt hun team spirit pas echt op de proef gesteld, want allen staan ze op een breekpunt in hun leven. Zo is er Franky (Axel Daeseleire), die niet alleen werkloos is als elektricien, maar ook nog eens de zorgen op zich moet nemen van zijn verlamde vader. Vic (Geert Hunaerts), een eeuwige student, weet niet goed wat hij met z'n leven moet aanvangen: alles zetten op een onzekere muziekcarrière of toch maar toegeven aan de verlokking van zijn rijke vader (Vic de Wachter), directeur van een kledingfabriek. De brave Jean-Marc (Dimitri Leue) heeft het tot politieagent geschopt, maar verbergt achter die façade meer angst dan gezag. Jos (Mathias Sercu) is de enige van de vrienden die getrouwd is, maar zowel zijn tuinbedrijf Kaboutertje als zijn huwelijk met Rita (Anne Denolf) dreigt spaak te lopen. Stef (Michaël Pas) is een playboy eerste klas, maar heeft wel een huwelijk en vaderschap op stapel staan. En dan is er nog Erik (Tom Van Landuyt), yuppie en blijkbaar geslaagd in het leven, maar ook hij heeft zijn geheim. In de aanloop naar hun vijfhonderdste wedstrijd lijken alle problemen plotseling samen te komen. De vrienden beseffen dat hun jeugd voorgoed voorbij is en dat het voetbaljubileum wel eens hun laatste wedstrijd samen zou kunnen zijn.

Voor Temsenaar Jan Verheyen, 37 intussen, is Team Spirit zijn vierde langspeler. Na zijn knap debuut Boys van bijna tien jaar terug, mocht hij zelfs even naar Hollywood om er de soft-erotische thriller The Little Death te draaien. En in 1996 had hij de megafoon in de hand voor de gesmaakte Tom Lanoye-verfilming Alles moet weg met Stanny Crets en Peter Van den Begin in een glansrol. Met Team Spirit wou hij in de eerste plaats een commerciële film maken, eentje met een hoog Flair-gehalte die door een groot publiek gesmaakt zou worden. Verheyen mag op beide oren slapen: Team Spirit zal scoren in Vlaanderen. Dat weze hem echt gegund. Als iemand zich uit de naad werkt voor zijn product, dan moet het controlefreak Verheyen wel zijn.

Maar niet teveel lof. Alsof het onvermijdelijk is voor een Vlaamse film, zitten er ook erg zwakke scènes in Team Spirit. De subplot met Peter van den Begin en Filip Peeters bijvoorbeeld. En naar het einde toe neemt het verhaal enkele wel erg plotse en dramatische wendingen, zodat je je de vraag stelt hoe realistisch dit tranche de vie echt is. Maar, eerlijk is eerlijk, de mannelijke ensemble cast levert puik werk. Jammer dat de vrouwelijke helft, met onder meer Tine Reymer, Ilse De Meulemeester, Tania Kloek en Anne Denolf, een beetje op de achtergrond blijft. Maar wie goed kijkt, ziet ook wel dat in deze visie van Verheyen de vrouwen aan de macht zijn. Alle lof ook voor Jan Leyers, die na onder meer Brylcream Boulevard en Blueberry Hill, weer eens een hele mooie soundtrack uit zijn mouw schudde.

Verheyen zelf promoot zijn film graag als een verhaal over de grote thema's des levens: vriendschap, loyauteit, keuzes en relaties. Erg origineel klinkt dat niet en er zijn duizend-en-een mogelijkheden om dat verhaal aan je publiek te slijten. Team Spirit kiest zonder scrupules voor de commerciële aanpak: bekende leads, oneindige cameo's, voorgekauwd verhaal en afgelikte regie. Dat is de premisse. Maar daar doorheen gloeit meer dan genoeg passie, nostalgie en liefde om de film van de banaliteit te redden. Geen grote kunst, maar goed voor negentig minuten amusement, deze Team Spirit. En da's meer dan je van sommige echte voetbalwedstrijden kan zeggen.