TITAN A.E.

Ironisch dus dat zowel Fox als Dreamworks dezelfde week hun nieuwe animatieprent in de Belgische zalen brengen. Allebei waren ze ook te zien op het Filmfestival van Gent. Titan A.E. is de film met ballen, want regisseurs Don Bluth en Gary Goldman verlaten het door Disney uitgetekende scenario en gaan voor het eerst de ruimte in met een tekenfilm die een unserved audience moet aanspreken. Een nobel idee, maar het komt er jammer genoeg niet helemaal uit.

De A.E. uit de titel betekent After Earth. Onze planeet wordt immers opgeblazen door de Drej, een buitenaards ras dat de intelligentie van de aardbewoners vreest. Enkele mensen slagen er echter in om het armageddon te overleven en drijven medio 3028 in kolonies door de ruimte. Eén van hen is Cale, de zoon van een wetenschapper die ooit de Titan ontwierp, een ruimteschip dat alle informatie van de aarde bevat. Wanneer hij de beeldschone Akima ontmoet, begint voor hem - samen met kapitein Korso en piloot Gune - de zoektocht naar het schip dat de aardmensen hun planeet terug moet bezorgen. Ze krijgen daarbij de hulp van sidekicks als Preed (een Jar-Jar Binks lookalike) en Stith, een wapenexpert. Grote vraag is of ze de Titan zullen bereiken voor de Drej, die het schip willen vernietigen.

Alle lof voor Don Bluth en zijn team dat ze het aandurven om een geanimeerde sciencefictionfilm te maken. De enorme ruimtedecors zijn adembenemend mooi en de actiescènes en achtervolgingen doen meer dan eens aan Star Wars denken. Maar de karakteranimatie staat daar in schril contrast tegenover. Het lijkt of je kijkt naar een film met schitterende effecten, maar bijzonder slechte acteurs. Letterlijk en figuurlijk lijken Cale, Korso en Akima van bordkarton. De stuntelig ingesproken Vlaamse dialogen (met Véronique de Kock op kop) maken de personages daarenboven nog eens een stuk onnatuurlijker. Erg jammer, maar Titan A.E. lost dus helemaal niet de verwachtingen in.