Het festival begon, bijna letterlijk, met een valse noot, met het live-concert van Hans Zimmer. Voor het eerst presenteerde de Duits-Amerikaanse filmmuziekcomponist eigen composities als Driving Miss Daisy, Gladiator en Mission: Impossible 2 live voor een groot publiek, maar het gebeuren bleek uiteindelijk een concert dat er niet echt één was. Geen nood echter: een dag later ging het magistrale Titus van Julie Taymor in première, in aanwezigheid van de regisseuse zelf en haar levenpartner Elliot Goldenthal. Titus gaf het startschot aan een festival met meer dan 200 speelfilms en ruim 130 korte films. Het festival telde dit jaar ook zes wereld-, zeven internationale en zes Europese premières - een nooit eerder op het festival vertoond aantal. In Officiële Competitie werden veertien films uit elf verschillende landen getoond. Amerikaans producent Mace Neufeld zat de jury voor. Deze bestond verder uit Elia Cmiral, Christopher Hampton, Sally Hibbin, Bart Moeyaert, en Henny Vrienten. Daarnaast waren er secties als World Cinema, het Geheugen van de Film met onder andere een politiefilmretrospectief, en de Focus op Denemarken. Het festival mocht ook een groot aantal gasten verwelkomen. Meest in het oog sprongen natuurlijk Morgen Freeman, Hans Zimmer, Lisa Gerrard en Lili Fini Zanuck. Daarnaast waren er Jon Bang Carlson, Jean-Pierre en Luc Dardenne, Ghita Norby, Willeke Van Ammelrooy, Michel Duchaussoy, Isabelle Candelier, Rosa Renom, Dirk Roofthooft, Stijn Coninx, Emilie Dequenne, Arnaud Desplechin, Eric De Bruyn, Robbe De Hert, Denis Dercourt, Patrick Doyle, Per Fly, Alan Ford, Mark Foster, Sean Furst, Ann Hu, Robert Lee King, Fina Torres, Jorgen Leth, John Powell, Raoul Servais, Mike Verdrengh, Frederik Du Chau, Ann Vrombaut, en Pat en Michael York. Kortom: iedereen was weer beroemd in de scheldestad.
Ook het bezoekersaantal steeg lichtjes. Verwacht wordt dat de kaap van de 90.000 bezoekers dit jaar voor het eerst overschreden zal worden. Dit ondanks het feit dat het festival, mede door het concert van Hans Zimmer, dit jaar één dag korter was. Een aantal naar professionelen en filmstudenten gerichte initiatieven werd ook druk bezocht. Zo was er het Seminarie Filmmuziek, met de creatieve relatie tussen regisseur en componist als onderwerp, dat dit jaar meer dan 130 deelnemers. De vernieuwde Digiforum paneldiscussies konden jammergenoeg op niet zoveel bijval rekenen.
Ten slotte waren er de speciale evenementen in de Vlaamse Opera. Naast de vertoning van Topsy Turvy van Mike Leigh, werd de opera het toneel voor de vertoning, met live muziek, van Peter Delpeuts found footagecollage Diva Dolorosa. Andere succesvolle in itiatieven waren de XPLOREZONE, het voor de jonge festivalbezoekers uitgestippelde alternatieve circuit doorheen het festivalprogramma, en YO!ZONE waar kennis gemaakt kon worden met een virtuele presentator, Tabu. De kortfilms in het NTG waren dan weer erg wisselend van kwaliteit, maar een initiatief dat zeker en vast verder gezet moet worden.
In de officiële competitie trok uiteindelijk Amores Perros (in het Nederlands: Hondse Liefdes) van de Mexicaan Alejandro Gonzales aan het langste eind. De prent won op de slotavond de Grote Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor de Beste film. De Robert Eise Award voor de Beste Regisseur ging naar de jonge Zweedse cineast Lukas Moodysson voor zijn film Together. Tan Tun won de Georges Delerueprijs voor Beste Filmmuziek met de score die hij voor Crouching Tiger, Hidden Dragon van Ang Lee schreef.
Eerder waren op het Festival ook al enkele prijzen uitgereikt op de 16e Nacht van Cinema Musica. Gouden Palm winnaar Rosetta van Luc en Jean-Pierre Dardenne behaalde er vier prijzen: deze voor Beste Actrice, Beste Regisseur, Beste Film, en voor Hoogste Box Office. Verder werd bekend gemaakt dat Dominique Derudderes Iedereen Beroemd de Belgische inzending is voor de Foreign-language Oscars. Erg goed nieuws. Op het Festival zelf mochten de dolle kippen uit Chicken Run het licht uitknippen. Iedereen tevreden.