CHARLIE'S ANGELS

Charlie's Angels was in de jaren '70 gedurende een vijftal jaar behoorlijk populair. Niet zozeer omwille van de geniale scripts of het betere camerawerk, maar wel omwille van de opgewekte hormonen. De Angels waren immers stuk voor stuk beeldschone actrices die niet alleen hun mannetje konden staan in een gevecht maar ook, en vooral, aardig in beeld werden gebracht wanneer ze op de meest onmogelijke plaatsen in het script de wetten van de zwaartekracht aan den lijve ondervonden tijdens het lopen. Alhoewel de serie zes Angels voortbracht, blijft de originele cast met Kate Jackson, Farrah Fawcett en Jacklyn Smith onovertroffen. En daar zullen Drew Barrymore, Cameron Diaz en Lucy Liu zeker geen verandering in brengen.

De plot van de nieuwe Charlie's Angels is filterdun en eigenlijk totaal onbelangrijk. De drie schoonheden worden ter hulp geroepen om de ontvoering van een computer-genie op te lossen, maar uiteindelijk blijken de zaken complexer in elkaar te zitten. Nu ja, complex. Wie weet hoe een cinemazaal er van binnen uitziet, weet na vijftien minuten hoe de vork aan de steel zit. Maar uiteindelijk doet het er allemaal niet toe, want op geen enkel ogenblik nemen de drie Angels zichzelf serieus. Zij willen gewoon wat pret maken terwijl regisseur McG in zijn regiedebuut de flashy MTV-toer opgaat.

Jammer genoeg is de zelf-spot al snel uitgewerkt en begint het filterdunne verhaaltje op de zenuwen te werken. Om de verveling wat te doorbreken, en de mannelijke kijker ook wat te gunnen, besloot McG dan maar de plot te onderbreken met een aantal uitgebreide gevechtssequenties. Vooral Cameron Diaz en Lucy Liu werden hiervoor uitgebreid getraind. Maar wat blijkt: ook de Angels kunnen niet ontsnappen aan de The Matrix gekte, en daarom krijgen we dus voor de zoveelste maal zwaartekracht-ontkennende hoogstandjes te zien. En dan te bedenken dat we nog twee The Matrix-films te goed hebben.

Charlie's Angels werd met heel veel poeha aangekondigd, om onderweg met de nodige set-roddels aangedikt te worden. Zo zou Lucy Lui op de set de lastige tante geweest, terwijl zij ook problemen zou gehad hebben met Bill Murray. Murray, die Bosley vertolkt, steelt trouwens de show (als Cameron Diaz tenminste even niet schaars gekleed is) met zijn onnozele grappen. Zijn rol is echter te beperkt om het tij te doen keren. Na anderhalf uur vraag je je dan uiteindelijk af of de 90 miljoen dollar niet in verkeerde handen zijn terechtgekomen, want met iets meer plot en wat gevarieerdere actie had dit best een leuke zaterdagavond-film kunnen worden. Nu lijken de originele Charlie's Angels des te aantrekkelijk en dat kan nooit de bedoeling geweest zijn.