CHICKEN RUN

Disney deed enkele jaren geleden een meesterzet door samen met de legendarische Pixar animatiestudio's in de digitale zee te gaan. Pixar was al langer bij het animatieminnend festivalpubliek bekend met enkele schitterende kortfilms, maar het was pas met Toy Story dat het grote publiek hen ontdekte. Ook DreamWorks, op animatievlak de grootste concurrent van de Muis, besefte maar al te goed dat het met alleen traditionale animatiefilms nooit marktleider zou kunnen worden in de animatiewereld. Ook zij gingen een alliantie aan met een computeranimatiestudio (PDI) die voor hen Antz zou maken. Maar Jeffrey Katzenberg haalde nog een extra joker uit zijn mouw door ook de Britse Aardman Animations studio te verleiden tot een samenwerking. Katzenberg was immers, samen met de rest van de wereld trouwens, een grote fan van Wallace & Gromit, de bekendste karakters uit de in plasticine-animatie gespecialiseerde animatiestudio's. Het resultaat van dit huwelijk is nu na jaren geduldig boetseren eindelijk te bewonderen in groot formaat: Chicken Run. En wat blijkt: de Britten hebben hun ziel helemaal niet verkocht aan Hollywood.

Chicken Run is een persiflage op de klassieke krijgsgevangenenfilm. Ginger zit samen met nog enkele honderden andere kippen opgesloten in een kippenboerderij die heel wat weg heeft van een krijgsgevangenenkamp uit de tweede wereldoorlog. Het is haar grote droom om ooit eens op groen gras te kunnen lopen, maar de tijd begint te dringen. Kippen die niet genoeg eieren leggen, komen onherroepelijk op de hakblok terecht en de situatie wordt zelfs ondraaglijk wanneer de eigenares van de boerderij, Mrs Tweedy, een kippentaartmachine aanschaft. Maar vluchtpoging na vluchtpoging mislukt, tot de redding letterlijk uit de hemel komt gevallen: Rocky. In ruil voor een schuilplaats belooft de haan Rocky de kippen te leren vliegen om zo de nakende dood te kunnen ontvluchten. Ginger begint echter langzamerhand door te hebben dat er iets niet pluis is...

Fans van Wallace & Gromit weten wat ze van een Aardman-film mogen verwachten en zij zullen allerminst teleurgesteld zijn. Regisseurs Nick Park en Peter Lord beseffen immers maar al te goed dat het verhaal en de karakters op de eerste plaats horen te komen. En dus krijg je waar voor je geld. Voor je ogen komen plasticine kippen tot leven en worden het driedimensionale karakters waarmee je begint te sympatiseren. Heel het kneedbare lichaam straalt leven uit, maar het zijn vooral de ogen en de enorme bek die de ziel blootleggen. Maar de animatie is enkel maar een middel om het bijzonder grappige verhaal verteld te krijgen. Het is vooral voor filmfanaten opletten geblazen, want de ene film na de andere krijgt een gepaste hommage. Van The Great Escape, tot Star Wars, Indiana Jones, Star Trek, en Stalag 17... allemaal passeren ze de revue. Voldoende om de film meerdere keren te gaan bekijken.

Maar ook zonder die filmbagage is het moeilijk glimlachloos de 84 minuten magie uit te zitten. Daarvoor zijn de karakters te herkenbaar, de visuele moppen te grappig. En wie het geluk heeft om voor de originele versie te kunnen kiezen, krijgt daar nog eens een lawine woordspelletjes bovenop (terloops even meegeven dat de voorfilm van de Vlaamse versie Dominiek Deruddere wel erg veel krediet geeft: hij regisseerde de stemmen, niet de film).

Mel Gibson, zelf een grote fan van Wallace & Gromit, sprak met veel plezier de stem in van Rocky, maar het is Julia Sawalha die met haar stem voor Ginger de show steelt. Wie echt wil gaan muggeziften zal gelijkenissen vinden met enkele gebeurtenissen uit A Bug's Life, maar een kniesoor die daarover valt. Chicken Run is pure magie, een zeldzame filmparel die z'n beloften weet waar te maken. Plots lijkt een pak klei onder de kersboom een geniaal idee. Samen met een video van Wallace & Gromit, het boek over het maken van de film en een geschenkbon om later de Chicken Run DVD af te halen. En vooral: geen kip op tafel.