RED PLANET

We schrijven ongeveer 2025. De mensheid heeft het milieu op aarde om zeep geholpen en is nu hopeloos op zoek naar een vervangplaneet. In een poging Mars leefbaar te maken, planten ze algen die voor de nodige zuurstof en atmosfeer moeten zorgen. Wanneer echter de algen op een mysterieuze wijze verdwijnen stuurt de aarde een team wetenschappers naar de planeet om te onderzoeken wat er gaande is. Bij aankomst komt het ruimteschip echter in zware problemen en de bemanning, buiten de kapitein (Carrie-Ann Moss), maakt een noodlanding met een landingssloep. Voor de vijf op Mars gestrande astronauten ziet de toekomst er allesbehalve rooskleurig uit: de zuurstof geraakt op, hun navigatierobot AMEE begint moorddadige trekjes te vertonen en de oorzaak van de algenverdwijning is ook voor hen niet ongevaarlijk. En natuurlijk hebben ze alle radiocontact met het moederschip verloren, dat spreekt voor zich.

Op zich stof genoeg om een aardige sciencefiction/avonturenfilm te maken, maar Red Planet neemt zichzelf daarvoor veel te serieus. Buiten de te moraliserende milieuboodschap kiepert Terrence Stamp de film helemaal over de rand door er nog een overbodige brok filosofie in te mengen. Scenarist Chuck Pfarrer probeert de spanning wat op te drijven met enkele hindernissen (ijsstorm, zonneflitsen en een kung-fu robothond), maar nooit of te nimmer slaagt hij er in om de spanning ook daadwerkelijk op te drijven. Maar wat had je dan ook verwacht van iemand die ook Hard Target, Barb Wire, The Jackal en Virus op z'n resumé heeft staan?

Debuterend regisseur en reclamefilmer Anthony Hoffman brengt alles wel mooi in beeld en ook de effecten mogen er zijn, maar buiten een spectaculaire landing op Mars bleef er weinig hangen op ons netvlies. Ook Val Kilmer, Tom Sizemore en Carrie-Anne Moss (The Matrix) beleven maar weinig plezier aan hun rol. Op de set zelf moet het er allesbehalve leuk aan toe gegaan zijn, want Sizemore liet zich in een interview ontvallen dat Kilmer dringed psychologische hulp nodig heeft. Het is een mening die door heel wat Hollywoodmensen wordt gedeeld, want ook op andere filmsets waar de ster ronddwaalde kwam hij steevast in botsing met de regisseur.

Hoe Kilmer, Sizemore en Stamp in een film als dit terchtkomen zal voor ons altijd wel een raadsel blijven (al zal een leuke cheque er wel voor iets tussen zitten). Dan kon Tim Robbins voor Mission To Mars toch nog het excuus inroepen dat hij met De Palma wilde werken. O Cameron, were art thou?