SMALL TIME CROOKS

We maken kennis met eersteklas nietsnut Ray Winkler (Woody Allen), die na de nodige celstraffen nog niet geleerd is en nu de lumineuze idee heeft opgevat om met enkele companen een bank te gaan overvallen door een tunnel te graven vanuit de kelders van een nabijgelegen pizzatent rechtstreeks naar de kluis van de bank in kwestie. Als dekmantel zal Rays vrouw Frenchy (een Tracey Ullman zoals we haar als vanouds kennen) de pizzeria omvormen in een koekjeswinkel gespecialiseerd in de verkoop van zelfgebakken koekjes.

Op dit ogenblik laat Allen zien dat hij ook een begenadigd scenarist is en maakt de plot een draai van meer dan honderdtachtig graden: terwijl de tunnelgravers geconfronteerd worden met de ene catastrofe na de andere, blijkt de koekjesverkoop daarentegen fenomenaal in de lift te zitten met de nodige media-aandacht tot gevolg. Als Frenchy's nichtje May (Elaine May), ingehaald om de drukte de baas te kunnen, dan ook nog eens haar mond voorbij praat aan een politieagent over de werkzaamheden in de kelders van het gebouw, leidt een en ander op een hilarische wijze tot de franchise van de koekjeshandel. Het gevolg is dat iedereen binnen het jaar multimiljonair is en dat er op dat ogenblik al lang geen sprake is van een bankoverval.

Deze eerste helft van de prent bevat zonder twijfel enkele nu reeds memorabele sequenties waaronder een Michael Rapaport die tijdens het graven van de tunnel zijn mijnwerkershelm met lamp achterstevoren draagt zoals een baseballpet met het gevolg dat het licht in kwestie achter hem schijnt. Of wat bijvoorbeeld te denken van Jon Lovitz, Allens andere partner in crime, die tot nu toe zijn brood verdiende door als pyromaan de brandverzekering op te lichten en op deze wijze zelfs de universiteitsstudies van zijn kinderen kon financieren! Woody Allen beseft echter maar al te goed dat dergelijke humor niet een hele prent kan dragen en eens de personages hun doel lijken te hebben bereikt, krijgen we nog maar eens een twist in het verhaal.

Ray en Frenchy mogen nu immers wel rijk zijn, hun levensstijl is er daarentegen eentje van willen maar (nog) niet kunnen; een probleem waar vooral Frenchy het moeilijk mee heeft. Op dit moment komt David (Hugh Grant), een Engelse kunstexpert, in hun leven die Frenchy maar al te graag cultuurlessen wil bijbrengen. Maar terwijl zij zich maar al te graag zijn aandacht laat welgevallen, heeft Ray meer en meer heimwee naar zijn leven van vroeger, waarin hij gesteund wordt door May.

Deze tweede verhaalwending geeft de film opnieuw de nodige portie zuurstof maar spijtig genoeg wordt het niveau van de eerste helft niet meer gehaald. Aan de acteerprestaties ligt het overigens niet: Woody Allen speelt voor de zoveelste keer zichzelf maar houdt zich voor de verandering deze keer wel in bedwang en dit maakt de prent dan ook aangenaam om kijken voor niet Allen-fans. Tracey Ullman, in haar eerste grote film sedert Prêt A Porter en Bullets Over Broadway (niet toevallig ook een film van Woody Allen) bevestigt opnieuw haar goede reputatie. De opvallendste rol in Small Time Crooks is echter weggelegd voor Elaine May, ook al iemand die we zelden of nooit te zien krijgen op het witte doek. De vertolking van May zweeft de hele tijd tussen naïef en oerdom maar wordt nooit vervelend.