LOST SOULS

De prent opent met drie totaal verschillende sequenties die in eerste instantie los van elkaar lijken te staan: een kleuterschooltje in een Amerikaanse binnenstad waar lerares Maya Larkin (Winona Ryder) met plezier de kinderen entertaint, een psychiatrische instelling waar diezelfde Maya Larkin met de hulp van enkele geestelijken een duiveluitdruiving probeert te bewerkstelligen en een rechtbank waar een seriemoordenaar tijdens een assisenproces zijn straf zit af te wachten. De seriemoordenaar krijgt volop media-aandacht en niet in het minst van succesauteur Peter Kelson (Ben Chaplin) die er zijn beroep van heeft gemaakt om dergelijke zaken te volgen en te becommentariëren.

Diezelfde Peter Kelson krijgt dan op zijn beurt weer de volle aandacht van Maya Larkin en haar gezelschap. Zij zijn er namelijk van overtuigd dat - net zoals dit het geval was met Jezus Christus - ook Satan in menselijke gedaante naar onze aardkloot zou komen. Allerlei aanwijzingen duiden er immers op dat Peter Kelson wel eens de persoon in kwestie zou kunnen zijn.

Jezelf de vraag stellen hoe je zou reageren als blijkt dat jij weleens de menselijke incarnatie van de duivel kan zijn, is een origineel uitgangspunt, maar scenaristen Pierce Gardner en Betsy Stahl gaan met dit gegeven echter zeer dubbelzinnig om. Het pleit voor hen dat Kelson in de eerste vijfenveertig minuten zelf niet beseft wat hem te wachten staat, maar de tweede helft van de film blijft de kijker op zijn honger zitten. Pas als de letterlijke race tegen de klok van beide hoofdpersonages ten einde loopt, krijgt ook het verhaal terug vaart. Dat je als achteloze toeschouwer op dat ogenblik ondertussen al ettelijke keren zelf op je klok hebt gekeken, moet je er helaas bijnemen, inclusief het het voorspelbare maar - laten we eerlijk zijn - ook sobere einde. Waar we volstrekt overbodige FX verwachtten (voor referenties ter zake: herinnert er iemand zich nog HideAway?) krijgen we godzijdank een eenvoudige en op zichzelf staande sequentie.

Een goede zet dus, die we pluimsgewijs op de hoed kunnen steken van debuterend regisseur Janusz Kaminski. De man is ondanks deze status overigens al lang geen onbekende meer in de filmwereld: als vaste cameraman van Steven Spielberg was hij verantwoordelijk voor de fotografie van onder andere The Lost World, Amistad, Saving Private Ryan en Schindler's List. Volgens onze informatie gaat de man in deze hoedanigheid de komende tijd terug samenwerken met 's werelds meest succesvolle regisseur voor A.I., Memoirs Of A Geisha en Minority Report. De man weet dus wat hij doet en houdt in Lost Souls daarenboven nog eens zijn cast in bedwang: op geen enkel ogenblik kunnen we Winona Ryder of Ben Chaplin op overacting betrappen. En dat hij meer dan eens over de schouder van cameraman Mauro Fiore meekijkt, kunnen we hem ook niet kwalijk nemen. Beroepsmisvorming, zeg maar.