Thomas J. Hanks ziet op 9 juli 1956 het levenslicht in het pittoreske Concord, gelegen in Californië. Kort na zijn geboorte scheiden zijn ouders en de kleine Tom komt, samen met zijn twee oudere broers, terecht bij zijn vader, een kok. Hij leidt, ondanks de scheiding, een vrij onbezonnen jeugd. Het enige wat hem dwarszit is dat zijn vader maar geen vaste baan kan vinden, wat resulteert in een nomadenbestaan voor de jonge Hanks. Hij moet ieder jaar wel een paar keer van woonplek veranderen en blijft daardoor nooit ergens lang genoeg om vrienden te maken.
De inmiddels behoorlijk verlegen Hanks rondt de lagere school af en in zijn high-school periode begint zijn verlegenheid zich om te zetten in een grote passie voor het acteervak. Hij doet mee aan enkele toneelvoorstellingen en is gelijk verkocht. Hij besluit een universitaire dramaopleiding aan de California State University te proberen en krijgt daar lovende kritieken. Tom krijgt een aanbod om aan het Great Lakes Shakespeare Festival mee te doen en stort zich daar helemaal op. Hij geeft de dramaopleiding er voor op, maar ziet na drie korte seizoenen dat het toch niet is wat hij ervan verwachtte.
Met zijn eerste vrouw, Samantha Leves, besluit hij de gok te wagen en professioneel acteur te worden. Hij vertrekt naar het oosten, richting New York, waar hij begint aan een lange reeks van audities. Na enkele theatervoorstellingen volgt in 1980 dan eindelijk zijn speelfilmdebuut, in de tienerhorrorfilm He knows You're Alone. Het succes blijft uit, maar komt niet veel later als Hanks één van de twee hoofdrollen krijgt aangeboden in de sitcom Bosom Buddies, over twee reclameontwerpers die genoodzaakt zijn zich als vrouwen te verkleden om een flatje, een vrouwengebouw, te bewonen.
Vanaf dat ogenblik gaat het bergopwaarts met Hanks. De serie wordt een redelijk succes en Hanks mag dan ook af een toe komen opdraven voor enkele kleine rolletjes in televisieseries. Hij heeft onder meer gastrolletjes in de succesvolle series Family Ties en Happy Days. Dat laatste blijkt cruciaal te zijn voor Hanks' acteercarrière. Als hij in 1982 Bosom Buddies na twee seizoenen voor gezien houdt, biedt Ron Howard, Ritchie Cunningham uit Happy Days, hem de hoofdrol aan in Splash. De film, die overwegend positieve kritieken krijgt, zorgt dat Hanks eens en voor altijd voet aan de filmgrond zet. Het kost hem wel zijn huwelijk met Samantha Leves, die hij met een zoon en een dochter achterlaat.
Hij verschijnt vervolgens in enkele aardige komedies. Bachelor Party, Volunteers (waar hij zijn huidige vrouw Rita Wilson ontmoet), The Money Pit en Dragnet zorgen ervoor dat Hanks eind jaren tachtig een vast onderdeel van Hollywood wordt. Hij bereikt in 1988 zijn eerste artistieke hoogtepunt, als hij voor zijn rol van een jongen in een mannenlichaam in Big een oscarnominatie krijgt. Hij heeft helaas pech en ziet de Academy Award naar Dustin Hoffman, voor diens rol in Rainman, gaan.
Vanaf dat moment gaat het bergafwaarts met Hanks, met als dieptepunten Brian De Palma's Bonfire of the Vanities en Joe Versus the Volcano. Dit weerhoudt hem er niet van om in 1992 samen met Meg Ryan Sleepless in Seattle te draaien. Een juiste keuze, zowel financieel als artistiek, zo blijkt later. Hanks lijkt terug op zijn oude vertrouwde nest van de romantische komedie en veel mensen zijn dan ook behoorlijk verbouwereerd als Hanks een jaar later de rol van de met AIDS besmette advocaat in Jonathan Demme's Philadelphia aanneemt.
Hanks doet het tot ieders verbazing geweldig in Philadephia, wat hem het felbegeerde oscarbeeldje dan eindelijk oplevert. Eindelijk krijgt Hanks artistieke erkenning en vindt, zo lijkt het, rust in zijn filmkeuze. Hij neemt wederom een dramatische rol aan, ditmaal van de autistische Forrest Gump in de gelijknamige prent van Robert Zemeckis. En weer is het raak voor Hanks: hij sleept de oscar voor de tweede achtereenvolgende keer binnen en zet door met Apollo 13, van zijn maatje Ron Howard, en Toy Story, die beiden financiële successen worden. Hij vindt ook nog eens tijd om het script voor zijn aardige, maar bovenal komische filmdebuut That Thing That You Do!, over een paar eendagsvliegen in de muziekwereld, neer te pennen. De film wordt een aardig succes en Hanks trekt zich vervolgens een jaartje terug om weer wat televisiewerk te gaan doen in de vorm van de serie From the Earth to the Moon.
Hanks kan sinsdien rustig ieder volgend project bekijken en op zijn dooie gemak beslissen of hij eraan mee wil doen. De films waarin hij sinds 1996 in heeft gezeten waren allen stuk voor stuk de moeite waard - Saving Private Ryan (vierde oscarnominatie), You've got Mail, The Green Mile, Toy Story 2 - én ook nog eens behoorlijke blockbusters. Maar ook Hanks wijst af en toe iets verkeerds af. Zo waren het onder meer Jerry Maguire en American Beauty (!) waartegen Hanks, wegens tijdgebrek, neen moest zeggen.
De triomftocht van Hanks zet zich toch voort. Het is lang geleden dat hij in een slechte film te bespeuren was en ook zijn nieuwste prent Cast Away belooft veel goeds. Van het verlegen jongetje dat Hanks ooit was is een volwassen man gegroeid, een waar artiest met een neus voor goede projecten en genoeg tijd om ze uit te kiezen. Waren er maar meer zoals Tom Hanks.