PAY IT FORWARD

Centraal in Pay It Forward staat de 11-jarige Trevor McKinney (Haley Joel Osment). Hij woont samen met zijn moeder Arlene (Helen Hunt) in Las Vegas. Veel reden om echt gelukkig te zijn, heeft Trevor niet. Sinds zijn vader Ricki (Jon Bon Jovi) verdwenen is, draait zijn moeder dubbele shifts in een casino en geraakt ze maar niet verlost van haar alcoholverslaving. Trevor concentreert zich dan ook meestal op school. Het nieuwe jaar brengt ook een nieuwe leraar met zich mee: Eugene Simonet, een wat vreemde man met brandwonden in zijn gezicht. De eerste les schrijft hij de jaaropdracht op het bord: bedenk een idee dat de wereld kan verbeteren en voer het uit.

Trevor komt met het Pay It Forward-principe op de proppen. Dat komt erop neer dat je een goede daad moet doen voor drie verschillende mensen. Elk van die drie mensen doet op zijn beurt weer iets goed voor drie anderen mensen. Op die manier wordt een soort piramide van goede daden opgebouwd, zo bedenkt Trevor, en zal de wereld er een beetje beter gaan uitzien. Zelf haalt hij de heroïneverslaafde Jerry in huis en helpt hem aan werk. Als tweede en derde goede daad wil hij Arlene en Simonet aan elkaar koppelen. Hij is ervan overtuigd dat ze samen veel gelukkiger zouden zijn.

Parallel met het verhaal van Trevor, Simonet en Arlene, loop dat van Chris Chandler, een journalist uit Los Angeles die de 'beweging' van goede daden volgt en de bron (Trevor) ervan probeert te achterhalen. Een erg ongelukkige keuze van de scenaristen, aangezien het nooit echt duidelijk is wanneer deze tweede verhaallijn zich precies afspeelt. De film opent als Chris' auto in de prak gereden wordt en hij van een onbekende advocaat een Jaguar krijg. Dan gaan we vier maanden terug in de tijd en begint het verhaal van Trevor. Wanneer de andere goede daden die Chris probeert te volgen zich afspelen is niet altijd duidelijk en maakt de film veel ingewikkelder en complexer dan eigenlijk nodig is. Die 'beweging' van goede daden op zich is ook niet zo interessant en had op een andere (en veel kortere) manier in het verhaal verwerkt kunnen worden.

Veel boeiender is het verhaal van Trevor en zijn poging om Simonet en Arlene aan elkaar te koppelen. Simonet is het soort leraar dat niet de moeite doet populair te zijn, maar op zijn heel eigen manier leerlingen weet te inspireren. Kevin Spacey poot weer maar eens een glansrol neer en heeft ook de beste dialogen uit de film, vooral dan in het begin. Alles is mogelijk, zo zegt hij tegen zijn leerlingen, als je het maar wil. Alle mogelijkheden zitten in je hoofd, je moet ze alleen zelf tot uitvoering brengen. Maar onder de brandwonden van zijn gezicht ligt een pijn die dieper is dan Trevor eerst kan vermoeden. Ook zijn moeder, Arlene, heeft haar problemen: voor haar moet alcohol een mislukt verleden verdoezelen. Nooit zag Helen Hunt er zo lelijk uit als in deze film, maar ook zij zet een erg sterke prestatie neer.

Alle aandacht gaat echter uit naar Haley Joel Osment, die in één klap bewijst dat The Sixth Sense geen toevalstreffer was. De présence die de 12-jarige jongen uitstraalt is fenomenaal en doet alleen maar het beste vermoeden voor zijn prestatie in het langverwachte A.I. Uniek hoe hij als de altruïstische Trevor in Pay It Forward gelijke tred kan houden met Spacey en Hunt. Op bepaalde momenten dráágt hij echt deze verfilming van Catherine Ryan Hides roman.

Jammer genoeg acteren Spacey, Hunt en Osment beter dan Pay It Forward verdient. De gammele vertelstructuur werkt bijzonder storend en erg knappe en emotionele momenten worden afgewisseld met saaie en veel te lang gerokken momenten. Ook over het einde is het laatste woord nog niet gezegd. Dat verklappen we hier natuurlijk niet, maar hoe verder de film vordert hoe meer het verhaal ontaardt in weekendfilm-achtig melodrama en dat kon toch nooit de bedoeling geweest zijn. Vreemd dat uitgerekend E.R.-regisseuse Mimi Leder in die val trapt. Misschien moest zij eerst maar eens proberen haar film te verbeteren - en dan pas de wereld.