THE ROAD HOME

Net als in het schitterende Not One Less zoek Zhang Yimou opnieuw de Chinese buiten op. In een piepklein dorpje is de oude onderwijzer gestorven. Wanneer de zoon uit de stad overkomt wil zijn moeder terug een aloude traditie invoeren. Zij wil dat het in de stad opgebaarde lichaam van haar man te voet wordt overgebracht zodat zijn geest de weg niet zal vergeten. Alle jongelingen zijn echter naar de stad getrokken om daar in betere levensomstandigheden te werken, zodat er geen dragers meer te vinden zijn. Iedereen probeert dan ook de oude vrouw te overtuigen van haar ongelijk, maar ze houdt voet bij stuk. Wanneer we terugspringen in de tijd (en in kleur) zien we hoe de vrouw de jonge onderwijzer leerde kennen. Hoe ze als pionier zelf haar geliefde koos, en hoe ze hem jaranlang moest missen nadat hij door onbekenden naar de stad werd meegenomen.

The Road Home moet het net als als Not One Less opnieuw hebben van een klein maar pakkend verhaal, verpakt in verbluffende maar sobere fotografie. Het heden, gefilmd in sombere zwart-wit beelden steekt schril af tegen het romantisch en kleurrijk gefotografeerde verleden. Een verleden dat bol staat van de romantiek. Daar zorgt vooral de beeldschone Ziyi Zhang voor. Ze was reeds te zien in het knappe Crouching Tiger, Hidden Dragon en zal met haar rol in Rush Hour 2 het Amerikaanse publiek voor zich trachten te winnen. Nog maar zelden zo'n pure verliefdheid van het scherm zien stralen.

Jammer genoeg krijgen we enkel de aanzet en de eerste hinderpalen van hun liefde te zien, zodat je uiteindelijk een klein beetje op je honger blijft zitten. Al heb je dan reeds van 100 minuten pure schoonheid mogen genieten.