Mel Gibson, vaak aangeduid als Australiër, wordt toch echt geboren in de Verenigde Staten. De 'roots' van de familie Gibson liggen echter wel down-onder, en kleine Mel reist op 12-jarige leeftijd naar Australië waar hij de rest van zijn jeugd zal doorbrengen. Dat hij aan het acteren slaat is eigenlijk puur toeval; zijn zus geeft hem stiekem op voor een acteeropleiding, terwijl Gibson zelf op dat moment nog droomt van een baan in de journalistiek.
Gibson studeert aan The National Institute of Dramatic Arts in New South Wales, Australië. Nog tijdens zijn studie maakt hij zijn filmdebuut in Summer City (1976). Na zijn afstuderen treedt hij toe tot een Australisch toneelgezelschap, waar hij samen met Judy Davis een duo vormt in William Shakespeare's Romeo & Juliet. Gibson speelt in die periode overigens ook de rol van Juliet, in een 'all-man'-uitvoering van het stuk. Eén man ziet wel wat in Gibson na zijn rol in Summer City en die man heet George Miller. De regisseur vraagt Gibson auditie voor zijn volgende project, een duistere actiefilm. Het verhaal wil dat Gibson de avond voor de auditie in een gevecht verzeilt raakt, waar hij zwellingen en wat bezeerde ledematen aan overhoudt. Als Miller hem de volgende dag tegenkomt, ziet hij in de gehavende acteur zijn perfecte hoofdrolspeler. En zo geschiedt. Voor 15.000 dollar neemt Mel Gibson in 1979 de hoofdrol in Mad Max voor zijn rekening. De B-film wordt een gigantisch succes en Gibson een ster. Ook op persoonlijk vlak is het een mooie periode voor de acteur. In 1980 trouwt hij met zijn Robyn, de vrouw met wie hij tot op de dag van vandaag getrouwd is, en zeven kinderen heeft in leeftijd variërend van 1 tot 18.
Begin jaren '80 wordt de tweede Mad Max gedraaid, en weer een paar jaar later het sluitstuk van de trilogie. Dat Gibson nooit in zijn rol van 'Mad' Max Rockatansky is blijven hangen is een compliment aan het adres van de acteur, en getuigt van een goede neus voor de juiste rollen. In de loop van de jaren '80 stijgt zijn ster gestaag, en hij haalt zijn grootste succes met de rol van Martin Riggs in de actiefilm Lethal Weapon (1987). Het was de eerste van een filmreeks die tot nu 4 delen kent, en het succes van de films sluit een vijfde deel zeker niet uit.
Eenmaal gevestigd in Hollywood krijgt Gibson regieaspiraties en hij uit deze in 1993 met The Man without a Face. Een niet onaardig drama, maar twee jaar later is het pas echt Veni Vidi Vici voor Gibson. Met zijn epos Braveheart krijgt hij de critici op de knieën en het publiek naar de bioscoop. De film is een behoorlijk kassucces, maar misschien wel belangrijker voor Gibson is dat hij erkenning krijgt als filmmaker. Braveheart wint 5 oscars, waaronder die voor beste film en beste regisseur (Gibson zelf dus). Op regiegebied is het sindsdien rustig omtrent Mad Mel, maar rollen speelt hij nog genoeg. Payback werd gemengd ontvangen, maar met The Patriot, waarin hij opnieuw een oorlogsheld speelt, heeft hij weer een zekere hit in handen. Dat het Gibson ook niet aan zelfspot ontbreekt blijkt wel als hij de stem van de macho haan Rocky Rhodes voor zijn rekening neemt in de animatietopper Chicken Run. En dat hij op 45-jarige leeftijd nog vele vrouwenharten sneller kan laten kloppen in What Women Want, bevestigt eens te meer het vermoeden dat Mel Gibson echt Forever Young is.