THE YARDS

Wanneer Leo Handler (Mark Wahlberg) na een gevangenisstraf voor autodiefstal terug thuis komt, wordt hij opgewacht door zijn vrienden en familie. Zijn alleenstaande moeder (Ellen Burstyn) sukkelt zwaar met haar gezondheid, maar houdt het hoofd mede dankzij haar zuster (Faye Dunaway) mentaal boven water. Ook Leo's beste vriend Willie (Joaquin Phoenix) wacht hem op, samen met zijn vriendin Erica (Charlize Theron), de nicht van Leo. De door elkaar geweven vrienden-familiekring wordt nog groter als Leo probeert werk te krijgen bij Erica's stiefvader Frank (James Caan) die een groot bedrijf in metrostellen leidt. Ook Willie werkt er en al snel blijkt dat zijn taak erin bestaat om de heel dunne lijn tussen zaken doen en corruptie te bewandelen. Willie zorgt voor de kleine en grote gunsten die nodig zijn om het systeem in Franks voordeel draaiend te houden.

Leo wordt op een avond meegenomen naar The Yards, de plaats waar de metrostellen 's nachts geparkeerd worden. Daar loopt een kleine sabotageactie lelijk fout wanneer hij noodgedwongen een politieagent in de coma slaat, en Willie een niet meer omkoopbare wachter doodsteekt. Leo is de ideale zondebok.

In The Yards worden we midden in die grijze schemerzone van oogluikend toegestane corruptie geworpen. Iedereen speelt het spel mee, want iedereen gaat ervan uit dat het systeem niet meer kan veranderen. Ofwel speel je mee, ofwel word je opzij geschoven. Het zijn dan ook geen gewetensloze schurken die beslissen over de toekomst van zovelen. Zo is Frank een hardwerkende fabriekseigenaar die er alles aan doet om zijn zaak draaiend te houden. Als hij via zijn mannetje Willie niet zou meedraaien in het systeem kan hij binnen de kortste keren zijn zaak opdoeken. Leo geraakt voor hij het goed en wel beseft verstrengeld in de netten van het corrupte systeem, maar ook hij is zeker niet de onkreukbare held die we zo vaak tegenkomen in Hollywoodfilms. Ook zijn leefwereld is gekleurd met grijs. Alleen is de schakering iets anders.

Geen helden en schurken dus en zo zien we het graag. Aan een relatief traag tempo weeft regisseur James Gray, die enkel jaren gelden het knappe Little Odessa afleverde, zijn spinnenweb waarin Leo en de rest van zijn familie in terecht komt. Gray kan rekenen op een uitmuntende cast met Mark Wahlberg voorop. Hij zet een ingetogen en uitgebluste Leo neer. Het ex-Kelvin Klein model bewijst hiermee dat zijn knappe acteersprestaties in Boogie Nights en Three Kings geen toevalstreffers waren. Het onder de digitale effecten kreunende The Perfect Storm moet ook voor hem een tussendoortje geweest zijn.

Ook Joaquin Phoenix kan nog maar eens uitpakken met zijn verbluffend acteertalent dat hij nog doeltreffend gebruikte om in Gladiator een door en door slechte Commodus neer te zetten. Maar ook hij bedoelde het allemaal goed. Net als James Caan dus, die perfect het evenwicht weet te vinden tussen goed en kwaad. Zoals de hele film.