THE CONTENDER

President Jackson Evans (Jeff Bridges) zit in de laatste fase van zijn ambtstermijn en wil met een klapper afscheid nemen. Als de vice-president overlijdt is Evans vastbesloten als eerste een vrouw aan te stellen voor de functie. Hoewel Jack Hateway (William L. Petersen) de beste papieren lijkt te hebben, kiest Evans voor Laine Evans (Joan Allen). De keuze is omstreden, en Shelly Runyon (Gary Oldman), leider van het bevestingscomité dat de aanstelling van Evans moet goedkeuren, is vastbesloten de benoeming van Evans te dwarsbomen. Hij gaat spitten in haar verleden en stuit op een incident uit haar studententijd. Zij zou deelgenomen hebben aan een seksuele uitspatting waarbij meerdere mannen en vrouwen betrokken waren. Runyon heeft zelfs foto's en Evans lijkt vast te zitten. In plaats van het voorval te ontkennen, weigert ze echter over haar privé-leven te praten omdat dat volgens haar van geen enkel belang is, en geen invloed heeft op haar functioneren als vice-president. Ze houdt haar poot stijf, maar de druk neemt toe, en met haar wankelt ook de zittende president Evans.

Het is altijd prettig om naar een film te kijken die het maximale heeft weten te halen uit de aanwezige middelen. The Contender heeft een boeiend en zelfs belangrijk verhaal, dat de kijker een blik achter de schermen van de politiek gunt. De strijd die Laine Evans aangaat in de film heeft ook buiten dit verhaal een grote waarde, want ooit zal de strijd die in de film gestreden wordt ook in de echte politieke wereld uitgevochten moeten worden. Wie zal de eerste vrouwelijke president van Amerika worden? Maar ook de eerste zwarte, want de thema's in The Contender hebben niet alleen betrekking op de strijd die vrouwen nog altijd moeten aangaan voor een gelijke behandeling. Hetzelfde zou kunnen gelden voor donker getinte mensen of minderheden.

De cast die het verhaal gestalte geeft is indrukwekkend. Joan Allen is compleet geloofwaardig als vice-president, maar ook Gary Oldman, Christian Slater, en vooral ook Jeff Bridges maken indruk. Allen en Bridges kregen voor hun rollen elk een oscarnominatie, die helaas voor hen niet verzilverd werden, maar zij kunnen trots zijn op hun werk, want het is dankzij hen dat The Contender niet vervalt in clichématige politieke voorvallen en cartooneske personages. Schitterend is de scène waarin Bridges de jonge politicus Slater uitlegt hoe de politieke wereld werkt, en hoe Bridges ondanks de negatieve trekjes die zijn personage heeft toch sympathie blijft opwekken. Hoewel de film in de laatste minuten toch nog bijna uit de bocht vliegt door de schijnbaar verplichte slotspeech, is The Contender een krachtige aanklacht tegen niet alleen de politiek, maar ook tegen het roddelachtige proces van goedkeuring en bovenal tegen de schending van de privacy van publieke figuren.