SWEET NOVEMBER

We maken kennis met Nelson Moss (Keanu Reeves), een gladde reclamekerel die als een sneltrein door het leven dendert. Zijn werk is zo belangrijk voor hem dat hij zijn vriendin totaal verwaarloost. Op een dag verandert alles: zijn vriendin verlaat hem, hij wordt ontslagen op zijn werk én loopt als bij toeval Sara Deever (Charlize Theron) tegen het lijf. Omdat zij door zijn schuld haar rijbewijs verliest, stelt Sara voor dat hij een maand bij haar komt wonen, zodat hij haar overal naartoe kan rijden. Omdat Nelsons leven toch totaal overhoop ligt, stemt hij toe. De enige voorwaarde is dat hij de hele maand november blijft - en alles doet wat Sara maar wil. Hoewel Sara zijn complete tegenpool blijkt te zijn en elke seconde van het leven wil proeven, begint Nelson langzaam op haar verliefd te worden - en zij op hem. Tot Nelson ontdekt dat Sara bepaalde motieven voor haar gedrag heeft.

Wat die motieven exact zijn, kan je in zowat alle andere recensies lezen, maar gaan we hier toch niet verklappen. Wie de originele film van mister nobody Robert Ellis Miller met Sandy Dennis en Anthony Newley uit 1968 zag, weet natuurlijk wel op welke dramatische climax deze remake zal uitdraaien. We houden het bij een hint: Sara heeft een Groot Geheim. Ze is níet lesbisch, níet getrouwd en verwacht géén kind. Denk aan iets Dramatischer. Iets Definitiever. Wat het ook is, weet dat het níet werkt in Sweet November.

Hollywood heeft de onhebbelijke gewoonte om remakes te maken van films die dat eigenlijk niet verdienen. Er valt geen enkele reden te bedenken waarom debuterend schrijver Kurt Voelker zich achter zijn tekstverwerker zette om Sweet November te herwerken, noch waarom regisseur Pat O'Connor (Dancing at Lughnasa, Inventing the Abotts) dit zeemzoeterig (de setup!), clichématig (Sara's homofiele vriend!) en voorspelbaar (het einde!) verhaaltje nog eens door de camera wou halen.

Misschien was het een zwak excuus om Charlize Theron (The Cider House Rules) nog eens in al haar glorie over het scherm te laten flaneren. We wéten dat ze uitstraling heeft, maar jammer genoeg komt haar dramatische prestatie in het tweede deel van de film heel wat minder goed uit de verf. Ze trekt zich nu wellicht de haren uit het hoofd dat ze voor deze film een rol in Pearl Harbor links liet liggen. En dat Keanu Reeves zich maar opmaakt voor The Matrix-sequels. Veel beter op zijn plaats daar, die jongen.