MALENA

Zonder muze, geen artiest, zo klinkt het wel eens en in het geval van Giuseppe Tornatore kan het kloppen. Zonder hoofdrolspeelster Monica Bellucci had hij Malèna nooit gedraaid. De Italiaanse Schone was eerder al te zien als een van Dracula's bruiden in de vampierversie van Francis Ford Coppola en wakkere geesten herinneren haar misschien nog uit de remake van Under Suspicion. De leading role in Malèna deed haar Hollywoodcarrière geen kwaad en leverde haar een credit op in The Matrix Reloaded. Een scherper contrast met Malène zal waarschijnlijk niet bestaan.

In Malèna, gebaseerd op het korte verhaal van Luciano Vincenzoni (The Good the Bad and the Ugly, For a Few Dollars More), speelt ze het titelpersonage. Met haar pure schoonheid zet ze het slaperige kuststadje Castelcuto in Sicilië op stelten. Terwijl Mussolini de oorlog aan Frankrijk en Engeland heeft verklaard, brengt de plaatselijke jeugd zijn tijd door met het staren naar Malèna. Met hun fietsen volgen ze haar op haar tochtjes doorheen de stad. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de 13-jarige Renato, die een bijzondere belangstelling voor Malèna ontwikkelt. Zeker wanneer blijkt dat haar man omgekomen is in de oorlog en Malèna spilpunt wordt van alle Siciliaanse mannen. Maar haar schoonheid heeft ook een keerzijde: ze haalt de toorn van de verzamelde vrouwengemeenschap op zich. Renato voelt zich geroepen Malèna te redden, maar niet alles verloopt even vlot.

Malèna is een film die vooral heel erg mooi is om naar te kijken. De Hongaarse veteraan-cameraman Lajos Koltai vangt de prachtige landschappen van Siracusa erg poëtisch in zijn lens. Het leverde hem een David Award en oscarnominatie voor beste fotografie op. De visuele weelde wordt muzikaal ondersteund door een magische soundtrack van Ennio Morricone. Jammer genoeg verliest Malèna na een tijdje zijn pracht en praal door het rommelachtige verhaal, dat teveel in één wil zijn. Naast de ontluikende gevoelens van Renato (gespeeld door debutant Giuseppe Sulfaro), wil de film ook laten zien hoe een gemeenschap reageert op een bepaald fenomeen dat het niet aankan. Die gedachte neemt naar het einde van de film toe erg grimmige proporties aan en staat haaks op de dromerige sfeer die daarvoor werd opgeroepen. Jammer genoeg ontsieren ook enkele humoristisch bedoelde scènes de magie. Als muze mag Malène er best zijn. Als film al iets minder.