EXIT WOUNDS

Zal het hém nog lukken om weer aan de top te komen? Volgens producent Joel Silver (verantwoordelijk voor Lethal Weapon, Die Hard en The Matrix) moet dit geen probleem zijn. Hij moet alleen wat kilo's kwijtraken en dan mag Seagal beginnen aan zijn grote comeback die Silver voor hem heeft uitgestippeld. Vijftien kilootjes lichter, zonder paardenstaart en met iets meer rimpels is Steven Seagal dan ook eindelijk terug op het witte doek met Exit Wounds, een film gemaakt met een formule die redelijk goed blijkt te werken: een combinatie van oosterse mystiek en de hedendaagse hip hop cultuur. Rush Hour met Jackie Chan en Chris Tucker was de trendsetter. In Romeo Must Die zorgde Jet Li voor de actie en Aaliyah voor de swingende muziek. Beide films waren wereldwijd een aardig succes. Producer Joel Silver en regisseur Andrzej Bartkowiak, de makers van Romeo Must Die, passen nu dezelfde formule toe met Seagal en rapper DMX. Japanse vechtkunst en hardcore rap gaan hand in hand in Exit Wounds.

Steven Seagal speelt agent Orin Boyd, een agent die de regels aan zijn laars lapt, met harde hand het tuig van de straat plukt maar wel het wetboekje op de juiste plaats draagt. Boyds carrière lijkt voorbij wanneer hij een spoor van dood en vernielingen achterlaat bij een reddingsactie van de vice-president. Zijn baas heeft genoeg van zijn hardhandige optredens en laat hem overplaatsen naar een ander district. Zijn nieuwe collega's blijken net zo slecht te zijn als de criminelen die hij in het verleden heeft opgepakt. Boyd ontdekt een netwerk van corrupte agenten die samenwerken met drugsdealers. Een van deze dealers is de mysterieuze Latrell Walker (DMX) die een belangrijke schakel vormt in het hele corruptieschandaal. De agenten ruiken onraad wanneer ze ontdekken dat Boyd op de hoogte is van hun bijverdiensten en doen er alles aan om hem uit te schakelen. Boyd staat er helemaal alleen voor en bevindt zich in een situatie waar hij niemand meer kan vertouwen en moet vechten voor zijn leven.

Steven Seagals laatste drie 'milieuvriendelijke' films waarin hij een poging deed om een bepaalde boodschap over te brengen waren geen succes. On Deadly Ground, The Patriot (niet die met Mel Gibson) en Fire Down Below waren ongeloofwaardige harde actiefilms met een Greenpeace-tintje, een rare combinatie. Tijd om terug te grijpen naar het soort films waarmee het allemaal voor hem begon. Exit Wounds moest een film worden in de stijl van Above The Law, Under Siege, Out For Justice en Executive Decision. Het resultaat is wat de actie betreft goed. Seagal bewijst dat hij nog steeds een meester is in breken van botten en lossen van kogels. De actiescènes zien er geweldig uit en zijn mooi in beeld gebracht maar krijgen niet de steun van een origineel, solide en vooral waterdicht verhaal.

Joel Silvers idee om DMX een hoofdrol te laten spelen zal alleen succesvol geweest zijn bij het jongere publiek. Zijn statische acteerprestatie bevat echter geen oscarmoment. Naast Seagal en DMX zien we ook nog kleine rollen van Tom Arnold en Anthony Anderson die tussen al het geweld voor de komische momenten moeten zorgen en daar heel af en toe in slagen. Het leukste moment is hun samenspel tijdens het verschijnen van de aftiteling, maar dan is het eigenlijk al te laat om de film nog te redden.

Regisseur Andrzej Bartkowiak maakte met Exit Wounds zijn tweede film. Voorheen was hij werkzaam als director of photography en heeft het het camerawerk van veel films verzorgd (onder meer van Terms of Endearment, Speed, Falling Down). Met Exit Wounds levert hij een standaard actiefilm af. Prachtig geschoten, maar toch niet de comeback die Seagal gedroomd had. Schwarzenegger, Stallone, Van Damme en nu ook Steven Seagal: nice try jongens, who's next?