De film zelf begint met de score die gecomponeerd werd door Harry Gregson-Williams en John Powell. Zeker en vast geen twee onbekenden in dit genre. De twee ontmoetten elkaar al voor films als Chicken Run en Antz en daarnaast gingen de twee ook al solo voor heel wat andere animatiefilms. De score van de film is een enorm geslaagd nummer, dat je verder in de film doet denken aan The Voice van Eimar Quinn. Tijdens het horen van dit nummer krijg je het gevoel in een sprookje beland te zijn, maar die droom wordt snel aan diggelen geslagen wanneer de begingeneriek met de muziek van Self en All Star (een groep die vergeleken kan worden met de muziek Presidents of The United States of America) door de luidsprekers galmt. En daarmee wordt ook meteen de trend gezet voor de muziek die je op de soundtrack mag verwachten. Geen orchestrale nummers, ook geen instrumentale, maar wel een allegaartje van pop- en rockmuziek.
De compilatie bevat twee hoogtepunten. Het eerste is het nummer Hallelujah dat ingezongen werd door Rufus Wainwright. Het nummer, dat oorspronkelijk van Leonard Cohen is, roept terug de meelijwekkende beelden uit de film op. Tweede hoogtepunt is het nummer It is you van Dana Glover. Dit is het enige stuk van de soundtrack waarin je het mooiste gedeelte van de score te horen krijgt. Het nummer zelf heeft van tijd tot tijd qua opbouw heel wat mee van het love theme van Titanic, My heart will go on van Céline Dion. Echt origineel kunnen we dit nummer niet noemen maar de melodie maakt dit nummer belangrijk. De rest van de cd staat volgepropt met rockmuziek. Namen die we daarin onthouden zijn de blaffende Baha-men die je ditmaal te horen krijgt met een nummer met tropische allures, The Proclaimers, Eels en de mensen van Smash Mouth die een gecoverde versie brengen van I'm a believer, een nummer dat origineel van The Monkees komt. De mensen van Dreamworks beslisten ook om de versie van Eddie Murphy op de cd te plaatsen. Het enige nummer dat echter op dit gebied ontbreekt is Escape (The Pina Colada Song) van Rupert Holmes.
De nummers die voor de film gekozen werden, zijn zorgvuldig uitgezocht en roepen meer dan anders de juiste gevoelens op bij de beelden. Dat er veel gevoel van uitgaat besef je na het verlaten van de filmzaal, want de muziek zal nog enkele uren nagonzen in je gedachten. Toch zal de soundtrack voor velen ontgoochelend zijn. De grootste oorzaak hiervan is het gedeeltelijk ontbreken van de score. Het laatste nummer van de cd bevat wel de orignele score maar het krachtigste moment daaruit is haast niet terug te vinden en dat is echt spijtig. Hierdoor wordt het magische effect van de soundtrack een beetje weggehaald en kan je de compilatie eigenlijk gaan vergelijken met een doodgewone verzamel-cd. Echte filmmuziekliefhebbers zullen dus niet aan hun trekken komen. Dreamworks kiest met dit werk spijtig genoeg meer voor de commericiële kant dan voor de kwalitatieve klant. Rockmuziek verkoopt immers beter dan instrumentale filmmuziek. Toch is er nog goed nieuws voor de filmmuziekfans. Dreamworks is van plan, net zoals bij Gladiator, later op dit jaar (momenteel gepland voor november van dit jaar) een tweede soundtrack uit te brengen met daarop het orchestrale oeuvre van de film.
De soundtrack van Shrek is zeker en vast geen hoogstandje op het gebied van soundtracks. De cd kan immers beluisterd worden als een doodgewoon muziekschijfje: wel gevarieerd, maar met weinig vernieuwende zaken. Net na het bekijken van de soundtrack heb je het gevoel dat deze film een prachtige soundtrack moet hebben, alleen zal dit voor velen een beetje een ontgoocheling zijn, dit grotendeels door de muzikale gaten die de cd rijk is.