Het succes van het horrorgenre moet bijgeschreven worden op het palmares van één der grootste studio's aller tijden: Universal Pictures. In 1930 maakte de door Carl Laemmle opgerichte firma haar eerste geluidsfilm (The King of Jazz), maar het grote succes kwam er pas een jaar later, toen de rechten verworven werden van Hamilton Deane en John Balderstons toneelstuk Dracula. Die film veranderde alles. Universal geraakte eindelijk uit de schulden, stortte zich vol overgave op de horrormarkt en schudde enkele van de beroemdste filmklassiekers uit haar mouwen: Frankenstein (1932), The Mummy (1932), The Invisible Man (1933), The Black Cat (1934), The Bride of Frankenstein (1935) en Dracula's Daughter (1936). Dracula betekende ook het begin van een memorabele carrière voor Bela Lugosi én voor regisseur Tod Browning.
Die was al heel zijn leven gefascineerd door het circuswezen. Niet moeilijk, als je weet dat hij op zijn zestiende van huis wegliep om zich bij een reizend circusgezelschap aan te sluiten. Het was MGM-baas Irving Thalberg die, het Universal-succes indachtig, Browning de kans gaf de horrorprent Freaks te regisseren. Browning twijfelde geen moment. Freaks werd, meer dan welke film ook, zíjn project. En, achteraf bekeken, een klassieker.
Plaats van handeling is een circus, waar stuntvrouw Cleopatra (Olga Baclanova) en stuntman Hercules (Henry Victor) zo ongeveer de enige 'normale' mensen zijn. Hoewel ze een verhouding hebben, gaat Cleo in op de avances van de dwerg Hans (Harry Earles), nadat ze van diens geliefde Frieda (Daisy Earles, in het echt zijn zus) heeft vernomen dat hij miljonair is. Cleopatra doktert samen met Hercules een plan uit om Hans te vergiftigen en zo het geld voor hen te houden. De 'freaks', de misvormde mensen uit het circus, krijgen al snel het plan door en verwittigen de knappe Venus en de clown Phroso. Samen gaan ze in een bloedstollende finale de twee afzetters te lijf. Ze vermoorden Hercules en het verschrikkelijke lot dat Cleo te wachten staat, wordt onthuld in een macabere slotscène: ze hebben haar zelf tot een monster herschapen.
Hoewel natuurlijk oeverloos gedateerd, weet Freaks nog steeds behoorlijk te beklijven. De horror is er één van de zuiverste soort: de freaks zijn mismakelijk en walgelijk om zien, maar toch wekken ze sympathie op, hebben ze het hart op de juiste plaats. De Frankenstein-thematiek dus, iets wat de toenmalige kijker compleet ontgaan moet zijn. Toen MGM-producer Thalberg de film onder ogen kreeg was zijn verbazing immers groot: nog nooit had hij zo'n griezelige en afgrijselijke prent gezien. Dat was ook de mening van de critici en de mensen die de film gingen bekijken. Om een grote controverse te vermijden haalde MGM Freaks na enkele weken dan maar uit de cinema. De prent verloor 164.000 dollar. MGM begon vervolgens aan wat knip-en-plakwerk, censureerde de gruwelijkste scènes, maar de film bleef meer dan dertig jaar verboden in Engeland.
Maar is Freaks nu een klassieker genre Dracula en Frankenstein of niet? Jazeker, maar dat mag niet zonder meer aan Tod Browning worden toegeschreven. Zijn grootste kracht was het feit dat hij een unieke, authentieke cast bij elkaar kon brengen én dat hij een verhaal durfde vertellen. Dat Browning ook goed kon regisseren, zouden we niet meteen beweren. Hedendaagse critici wijzen er meer en meer op dat de Edgar Allan Poe van de bioscoop (zoals Browning genoemd werd) zijn succes te danken had aan de acteurs. Zo was het Lon Chaney Sr. die met zijn indrukwekkende make-up en feilloze mimiek pré-Dracula-films als The Unholy Three, The Road to Mandalay, The Unknown (vandaag de dag compleet vergeten) en London After Midnight (waarvan zelf geen kopie meer is) droeg. Bela Lugosi deed hetzelfde met Dracula.
Op de keper beschouwd was Tod Brownings regie, in contradictie met het genre, veel te stijf en te strak, en had hij eigenlijk geen feeling met het genre. Dat verklaart het houterige begin van Dracula en Freaks (pas in de slotscène komt er was beweging in de zaak). En dat zou ook verklaren waarom Browning in 1939 zijn camera al in de wilgen hing. Hoe dan ook, meepikken als je kunt, deze re-release van Freaks.