Blijkbaar had Jennifer Lopez begin dit jaar nood aan extra injectie romantiek en heeft ze haar 'ja-woord' gegeven voor een romantische prent. Misschien zaten de perikelen in haar relatie met Puff Daddy er wel voor iets tussen. Dit is dan ook een van de weinige redenen die we kunnen bedenken waarom Jennifer voor deze rol gekozen heeft. Het verbaasd ons wel La Lopez in deze rol te zien. Na haar prachtige verschijning in de film The Cell zet ze zeker en vast een stap terug met deze film, alhoewel haar verschijning nog steeds een genot voor het mannelijk (en vrouwelijk) oog blijft. Blijkbaar is Jennifer niet de enige die aan haar proefstuk toe is. Ook haar mannelijke tegenspeler, Matthew McConaughey, zet blijkbaar zijn eerste pasjes in de romantische filmwereld.
Het gaat regisseur Alan Shankman dus duidelijk niet voor de wind. Zijn vorige film, Mission to Mars, was trouwens ook een flop hier in ons landje. Shankman had blijkbaar het idee om met deze film twee acteurs op het doek te plaatsen met heel wat uitstraling om zo een goeie basis te hebben voor zijn verhaal. Het verhaal zit echter zo onwaarschijnlijk in elkaar dat het haast onmogelijk is om je te gaan inleven in deze situatie. De kern van het verhaal is trouwens ook iets dat totaal verouderd is. De prenten uit de jaren '30 en '40 stonden er immers bol van: films over liefde op het eerste gezicht waarin mensen proberen elkaar niet te kwetsen.
Mary (Jennifer Lopez) is een succesvolle zakenvrouw die werkt voor een bureau dat huwelijksfeesten organiseert voor koppels in spe. Door haar drukke schema laat Mary haar hele gevoelsleven links liggen. Op een dag komt ze echter met haar schoen klem te zitten in een rioolput en dreigt een vuilnisbak op haar te vallen. Ze kan echter nog op het nippertje gered worden door een voorbijganger. Wanneer ze terug een beetje bij haar positieven is en recht in de ogen van haar redder (Matthew McConaughey) kijkt, slaat de vonk over. Vanaf dat moment loopt Mary op rozen en lijkt ze uiteindelijk de liefde van haar leven gevonden te hebben. Wanneer echter blijkt dat de man de aanstaande echtgenoot is van een klant van haar werkgever stort haar droom als een kaartenhuisje in elkaar.
Dat de film aan een gebrek aan originaliteit lijdt, is af te leiden uit de vele gelijkenissen die er kunnen getrokken worden met de film Notting Hill. Net zoals in deze film heb je twee steracteurs die verliefd worden op elkaar. Daarnaast heb je in deze film ook een vrouwelijke versie van Spikey, maar die is helemaal niet zo grappig als de Spikey uit Notting Hill. Verder herken je ook de op- en neergaande beweging in de relatie van de hoofdacteurs. Maar de ultieme gelijkenis bevindt zich op het einde van de film wanneer Matthew met zijn auto in een file terechtkomt terwijl de tijd dringt.
De film kent trouwens ook bitter weinig komische momenten en als die er al zijn doen ze je zeker en vast niet schaterlachen. Een ander sterk punt van een romantische komedie is vaak de soundtrack, maar de muziek in deze prent komt helemaal niet tot uiting, hij valt zelfs totaal niet op. En hieruit kan je afleiden dat deze film heel binnenkort in een vergeethoekje zal verdwijnen en platgewalst zal worden door Bridget Jones's Diary. Als we er immers de huidige hitparades op naslaan dan blijkt het nummer It's raining men van Gerri Halliwel nog steeds heel hoog in de hitparades te prijken. 1-0 dus voor Bridget Jones's Diary en die score zal waarschijnlijk nog aangedikt worden wanneer de film op het grote publiek losgelaten wordt.
The Wedding Planner is een film die eigenlijk niet echt weet te boeien en dat komt grotendeels door het gebrek aan originaliteit en komische momenten. Lopez en McConaughey spelen bovendien een rol waarin ze zich niet volledig laten gaan. De som van deze redenen en nog een heleboel andere zal ervoor zorgen dat deze film in een klein vergeethoekje in de archieven van Hollywood zal verdwijnen. Films over de liefde zijn er immers genoeg.
Genre: Romantische komedie
Speelduur: 1u30
Regie: Alan Shankman
Acteurs: Jennifer Lopez, Matthew McConaughey, Bridgitte Wilson, Judy Greer, Justin Chambers