CROCODILE DUNDEE IN LOS ANGELES

Voor de film kon regisseur Simon Wincer, die onder andere bekend is van The Young Indiana Jones Chronicles, een beroep doen op de traditionele hoofdpersonages en dat in de gedaante van Paul Hogan en Linda Kozlowski. Nlijkbaar heeft de tijd toch zijn tol geëist. Dat merk je al vanaf de eerste shots wanneer Hogan in close-up genomen wordt. Ook leren we al heel snel dat het ongehuwde koppel er een zoontje bij hebben dat blijkbaar dezelfde weg als zijn vader opgaat. Voor zover lijkt het ons allemaal tamelijk aanvaardbaar. Waar waarschijnlijk niemand aan dacht, is dat ook Mike Tyson zijn opwachting maakt in deze film. Blijkbaar is ook de zesde keer niet de goede keer, want ook ditmaal gaat hij compleet de boot in. Grotendeels door het kinderlachje dat hij op zijn gezicht tovert.

Plaats van het gebeuren is ditmaal niet New York, maar wel Los Angeles. Het koppel heeft besloten Australië voor eventjes vaarwel te zeggen omdat Sue (Linda Kozlowski) tijdelijk de leiding moet overnemen van een tijdschrift. Michael J Dundee (Paul Hogan) ziet het meteen zitten om zich in de jungle van L.A te storten en op een mum van tijd ruilt hij zijn hangmat om voor een lekkere luie sofa in een villa in Beverly Hills. Sue heeft zich ondertussen op een verhaal gestort van een filmmaatschappij die voortdurend floppende sequels maakt. Volgens haar klopt er iets niet aan het zaakje en die mening is ook Dundee toegedaan. Hij besluit op zijn eigen manier een handje toe te steken in het onderzoek.

Zoals je al kan afleiden, valt de verhaallijn tegen. Net als in de vorige film besluit Dundee vrouwlief te volgen en een Amerikaanse stad op stelten te zetten. Alleen wordt er nu meer de spot gedreven met filmland en dat zorgt wel voor dat nét iets extra dat je in de vorige film niet kon terugvinden. Ook positief is dat de sfeer van de vorige films perfect behouden gebleven is en dat is wel iets dat goed aanvoelt. Mensen die heimwee hebben om nog eens een film te zien met het typisch eighties gevoel zullen zeker en vast opgetogen zijn. Dat gevoel wordt trouwens nog versterkt door een aantal typische muzieknummers uit die periode. We herkennen onder andere de muziek van de mensen van Men at Work en een cover van It's Raining Man gebracht door de mensen van The Weathergirls.

Dit laatste gegeven is een van de duidelijkste aanwijzingen dat de spot wordt gedreven met de hedendaagse prenten. Welke film we juist bedoelen, wordt binnenkort waarschijnlijk overduidelijk. Naast deze clue bevat de film nog een heleboel andere elementen die de spot drijven met romantische komedies en actiefilms. Echt superkomische momenten bevat de film wel niet, meer dan een glimlach zal deze film zeker en vast niet op je gezicht toveren. Klinkt misschien ontgoochelend, maar langs de andere kant gaat dit toch niet vervelen. De prent heeft immers door de verschillende films heen zijn eigen humorstijl ontwikkeld en die heeft nog steeds wel iets. Zeker tussen de bergen slapstick komedies die we de laatste maanden hebben moeten slikken. Ditmaal wordt ook de relatie van Dundee met dieren uitbundiger aan bod gebracht en dit zorgt wel voor een aantal leuke natuurplaatjes, iets wat er misschien nog wat meer mocht ingezeten hebben.

Crocodile Dundee in Los Angeles is in ieder geval een prent die het beter zou moeten doen dan zijn voorganger. De film bevat immers een extra gehalte aan humor dat in de vorige film toch een beetje ontbrak. De ingrediënten zijn dezelfde gebleven en zorgen voor een leuke en ontspannende prent, die weliswaar geen hoge ogen zal gooien maar wel zorgt voor een leuke afwisseling in het eentonige maanlandschap dat filmland momenteel is.