In ieder geval vormt deze soundtrack het ideale geschenk om onder de kerstboom te leggen. Misschien wat vroeg om met deze uitspraak uit te pakken, maar eens je de film gezien hebt, zul je volkomen begrijpen waarom. De film opent met het covernummer All By Myself, gebracht door Jamie O'Neal, maar oorspronkelijk van Céline Dion. En dit nummer zet de toon voor heel wat andere nummers uit de soundtrack. Hiermee bedoelen we wel niet dat de rest van de cd gewoonweg bestaat uit covers want dat zou wat overdreven zijn.
Het bekendste nummer uit deze compilatie is ongetwijfeld de nummer 1 hit van een tijdje geleden: It's Raining Men van ex-Spice-Girl Geri Halliwell. Misschien zorgt de release van de film ook terug voor een kleine opwaarste beweging in de hitparades van komende weken. Topwerk is er ook nog terug te vinden in de vorm van The Pretenders die met het nummer Don't Get Me Wrong, een toegevoegde waarde aan het plakje geven.
De vrouwelijke kant van het filmkijkend land zal dan weer in de wolken zijn met de twee nummers die Robbie Williams voor zijn rekening nam. Enerzijds krijg je hem te horen met een nummer met een hoge dosis Frank Sinatra gehalte, anderzijds hoor je hem ook aan het werk met het typisch Williams oeuvre, Robbie Williams wel te verstaan.
Wanneer we even verder kijken op de track listing vinden we ook nog Out of reach van Gabrielle terug, een nummer van een tijdje geleden. Sheryl Crow passeert ook nog de revue, alsook Chaka Kan en Artful Dodger. Dit zouden zowat de belangrijkste namen moeten zijn die de soundtrack rijk is. Naast deze artiesten krijgen ook wat mindere bekende zangers en zangeressen een plaatsje op deze soundtrack.
Aangezien de film thuisgebracht wordt in het rijtje van films zoals Notting Hill is het misschien interessant om de vergelijking te maken met die soundtrack van twee jaar geleden. Wat we in ieder geval niet terug vinden op deze soundtrack is orchestraal werk, tevens is de lengte van beide werken serieus verschillend. Notting Hill wist amper 45 minuten te vullen terwijl ze er bij Bridget Jones's Diary in geslaagd zijn het schijfje vol te proppen.
Bridget Jones's Diary is een soundtrack die in ieder geval kan zorgen voor een verwarmende avond, maar nu is het toch nog iets te warm om te genieten van dit schijfje. De muziek straalt immers een kerstmisachtig wintergevoel uit. Dit impliceert echter niet dat het om een slechte soundtrack gaat. Maar langs de andere kant is het in ieder geval ook geen soundtrack die op handen mag gedragen worden. De muziek zal voor velen heel snel gaan vervelen. Een ideale soundtrack dus om even naar te luisteren en net op het moment dat het hoesje onder het stof komt te liggen weer boven te halen of misschien wel voorgoed in de onderste lade te laten liggen.