A KNIGHT'S TALE

Om maar te zeggen dat regisseur Brian Helgeland (Payback) zijn film met opzet vol anachronismen stak, een foefje dat onder meer Baz Luhrmann (Romeo + Juliet) en Julie Taymor (Titus) wereldberoemd maakte. Helgeland situeert zijn film in de Middeleeuwen, maar overgiet het verhaal met een modern sausje. Van de tornooien die toen onder de edelmannen georganiseerd werden, maakt hij een soort moderne boks- of worstelwedstrijden, waarbij de herauten optreden alsof ze stand up comedians avant la lettre waren. Wanneer het publiek bij het betreden van de ridders Queen's We Will Rock You en de mexican wave inzetten, kijk je even vreemd op. Maar oud en nieuw gaan erg goed samen in deze A Knight's Tale.

Als de film begint zitten we midden in zo'n tornooi. Omdat zijn meester net het loodje gelegd heeft, besluit schildknaap William Thatcher zelf het harnas aan te trekken en op het paard te springen. Tot grote verbazing van zijn twee makkers, Roland en Wat, brengt hij het er levend vanaf. Hij besluit om zijn droom waar te maken en als ridder door het leven te gaan. Met de hulp van Geoffrey Chaucer (die voor hem de nodige adelijke papieren schrijft) trekt hij, vermomd als Ulrich von Lichtenstein van Gelderland, van tornooi naar tornooi. Slechts één ridder blijkt sterker dan hij: count Adhemar, de regerende kampioen. Als beiden hun oog laten vallen op de betoverende maagd Jocelyn, barst de strijd tussen de twee pas goed los.

Verwacht van A Knight's Tale niet de hyperbole strijd van Braveheart of de onverdroten heldenmoed van Gladiator. Voor regisseur Brian Helgeland is de knipoog nooit ver weg. Het staal schittert en blinkt, de strijd is hard en uitputtend, maar zit steeds vol zelfrelativering, zodat het er vaak luchtig aan toe gaat. A Knight's Tale gaat voor de pure fun en als je daar in slaagt is daar niets op tegen.

Voor de humor zorgen niet alleen de anachronismen, maar vooral Williams sidekicks, de goedhartige Roland (Mark Addy) en de erg emotionele Wat (Alan Tudyk). Later loopt het drietal ook nog een naakte Geoff Chaucer (Paul Bettany) tegen het lijf, gokverslaafd en schrijver en inderdaad op de historische figuur gebaseerd. Hij steelt de show als publiekopwarmer van William en zou later een van zijn Canterburry Tales aan hem wijden. Een gladgeschoren Heath Ledger, het nieuwe Australische sekssymbool, speelt William met bravoure en overgave. Te paard rijdt hij de eendimensionale Rufus Sewell van het doek; naast de arena dingt hij naar de hand van Shannyn Sossamon, de maagdelijke jonkvrouw van dienst.

Films over helden en geliefden zijn vaak erg voorspelbaar en A Knight's Tale is dat ook. Natuurlijk ken je de uitkomst van de steekspelen, natuurlijk weet je voor wie Jocelyn uiteindelijk zal kiezen, natuurlijk is het lot van Count Adhemar al snel bekend. Bovendien doopte Brian Helgeland, die ook het scenario schreef, zijn pen maar al te gretig in de inktpot der clichés. Vooral de scènes met vader John (Christopher Cazenove) komen erg klef over. Maar echt storen doet het niet. Daarvoor waait er een te frisse wind door deze film. Handen op elkaar, schrap voor de mexican wave, en juichen maar. Met een grote portie guilty pleasure.