TOGETHER

In Together volgen we de belevenissen van een gemeenschapshuis midden jaren zeventig. De bewoners dwepen met socialisme en marxisme, zijn voor open huwelijken, weigeren vlees te eten of een televisie binnen te laten. Maar de ogenschijnlijk stevige grondvesten van dit alternatief bestaan gaan aan het wankelen wanneer Göran, zowat de kalme pater familias, zijn zus met haar twee kinderen in het huis toelaat nadat ze door haar man geslagen werd. Terwijl de twee kinderen zich proberen aan te passen, laait de sluimerende onverdraagzaamheid in het huis op, zorgt de open huwelijkmentaliteit voor de nodige wrijvingen en worstelen anderen met hun seksuele geaardheid.

Wat volgt is vooral een serie grappige situaties waarin de vrijgevochten alternatievelingen met hun eigen kleine en vaak onverdraagzame kant geconfronteerd worden. Regisseur Moodysson is de laatste die met zijn personages gaat lachen maar kan het gelukkig niet laten om alles van z'n grappige kant te bekijken. Jammer genoeg resulteert dat enkel in een amusante, aaneengebreide film, met hier en daar een maatschappijkritische sneer, terwijl we na Fucking Ämål op een meer beklijvende film zaten te wachten.

Van Fucking Ämål werd gezegd dat het de beste Dogma film was die er officieel geen was. Met zijn losse camera en zijn vaak korrelig beeld gooit Moodysson zich immers midden in de gebeurtenissen en dat zorgt vaak voor een veel intiemere filmbeleving. Ook nu is het voor het blockbuster-minnende publiek even wennen aan de ogenschijnlijk geïmproviseerde, soms zenuwachtige beeldvoering. Maar deze keer kan het allemaal niet echt baten. Doordat Moodysson voornamelijk enkel grappige situaties na elkaar plaatst, komt hij nu niet verder dan een leuke, grappige film. Van emoties, meevoelen en beklemmende gedachten achteraf is deze keer geen sprake. En dat niettegenstaande de knappe acteerprestaties. Jammer.