THE CENTER OF THE WORLD

De in 1949 geboren Wayne Wang wist in het begin van de jaren negentig door te breken met een aantal kleine, maar fel gesmaakte films. Eerst wist hij menig hart te beroeren met The Joy Luck Club, om daarna de alternatieve filmgangers te plezieren met zijn tweelingfilms Smoke en Blue In The Face. Voor Chinese Box wist hij Zhang Yimou-muze Li Gong te strikken, terwijl hij voor Anywhere But Here een beroep kon doen op Susan Sarandon en Natalie Portman. De namen op zijn loonlijst werden groter en belangrijker, maar keer op keer bleef Wayne Wang zijn aandacht focuseren op mensen die zichzelf (hoofdzakelijk) vrijwillig ietwat buiten de maatschappij hebben gezet.

Ook in The Center of the World krijgen we twee protagonisten voorgeschoteld die niet in de gemiddelde bevolkingsgroep thuishoren. Enerzijds is er Richard Longman (Peter Sarsgaard), een steenrijke computerfreak die op het punt staat nog rijker te worden met een initiële beursgang, maar die niettegenstaande zijn rijkdom een leeg bestaan leidt. Achter zijn computer vult hij zijn tijd met beleggingen, porno en computerspelletjes, terwijl ook zijn zakelijke en persoonlijke contacten, voor zover hij die heeft, eerder via de telefoon en e-mail geregeld worden. Anderzijds is er Florence (Molly Parker), een would-be drumster die haar kost verdient in een stripbar. Hun twee ver uiteengelegen werelden verstrengelen zich wanneer Richard Florence uitnodigt voor een weekend Las Vegas. En dat onder haar strikte voorwaarden, waarvan 'geen seks' de belangrijkste verhaal-katalysator is.

Wayne Wang probeert met zijn op video opgenomen film de relatie tussen beiden uit de diepen, maar slaagt daar jammer genoeg niet helemaal in. In tegenstelling tot heel wat andere durvers gebruikt hij zijn erotische scènes om de karakters fijner in kaart te brengen, maar na 86 minuten kan je je als kijker nog steeds niet verbonden voelen met één van de personages. Beide zitten in hun eigen wereldje gevangen en geraken er niet uit. Voor Richard zijn zijn computers en alles wat hij ermee bereikt heeft het centrum van de wereld, voor Florence is dat haar sexualiteit. Maar voor beiden draait het uiteindelijk om geld. Wanneer ze aan hun beslissingen beginnen te twijfelen, blijken ze niet te kunnen afwijken van hun ingeslagen paden.

Maar het blijft allemaal niet beklijven. Buiten de zeer gedurfde vertolking van Molly Parker. Zij zet een Florence neer waar ze, wegens enkel heel markante scènes, heel waarschijnlijk de rest van haar loopbaan mee geconfronteerd zal worden.