ANGEL EYES

Dat de film niet al te hoge toppen zal scheren, komt grotendeels door het verhaal dat gebracht wordt. De prent wordt immers bestempeld als een romantisch drama en net die combinatie voelt niet echt lekker aan in deze film. Langs de ene kant wil de film een spannende thriller brengen, maar langs de andere kant wordt er ook heel wat heen en weer gegooid met stroperige romantiek. Dat laatste wordt teveel benadrukt waardoor het dramatisch gedeelte van de film nooit als echt dramatisch door de kijker wordt beleefd. Het woord drama zou in ieder geval uit de omschrijving van het genre mogen geschrapt worden. Het overdreven romantisch gehalte is waarschijnlijk toe te schrijven aan de ervaring van regisseur Luis Mandoki. Hij is de man die onder andere When a Man Loves a Woman uit 1994 en Message in a Bottle van zo'n twee jaar geleden in elkaar knutselde. Daarnaast is in de film het verhaal geweven van een familieruzie, die alle stuiptrekkingen bevat die een soapserie rijk is.

Dat de film niet echt snor zit, blijkt al uit de beginbeelden van de fillm. De kijker wordt meegenomen naar de plaats waar net een ongeval gebeurd is. Politieagente Sharon Pogue (Jennifer Lopez) is druk in de weer om de slachtoffers van het ongeval te redden. De drukte die je op zo'n moment verwacht van een politieagent komt echter totaal niet tot zijn uiting en hier krijgt de dramatiek al voor de eerste maal een serieuze dreun. Tijdens de laatste beelden van de begingeneriek zien we hoe met man en macht geprobeerd wordt om Catch (Jim Caviezel) te redden. Hij blijkt de enige overlevende te zijn van het zware ongeval. Vanaf dan worden we in het ongewisse gelaten over het lot van deze man. Overleefd hij de crash of bezwijkt hij aan zijn verwondingen? Het wordt allemaal overgelaten aan de verbeelding van de kijker. En die gedachte wordt nog versterkt wanneer Pogue een kogel moet incasseren.

De film probeert eigenlijk voortdurend de sfeer van The Sixth Sense en Unbreakable op te zoeken, maar slaagt daar totaal niet in, vooral door de hierboven genoemde reden. En dan werd het verrassende einde (gelukkig) nog uit de definitieve versie geknipt. Wel een lichtpunt in de film is Jim Caviezel. De man die we onder andere kennen uit The Rock en The Thin Red Line past perfect in zijn personage. Jennifer Lopez valt voor deze film eigenlijk uit de boot. Even dachten we te maken te hebben met de vrouwelijke reïncarnatie van Jean-Claude Van Damme en konsoorten. In de film mept ze er gretig op los om zich daarna voor te doen als de kwetsbare vriendin.

Het geluid en de soundtrack zijn in deze film ook heel pover. Bekende dames die we terugvinden op de track listing zijn Leann Rimes, Etta James en Tamara Walker. Opmerkelijk is dat Leann Rimes en Tamara Walker ook al een deel van de soundtrack van Coyote Ugly voor hun rekening namen. Blijkbaar vond men dat deze combinatie voor deze film nog even moest overgedaan worden. Samen zorgen deze mensen weer voor de nodige romantische melodietjes in de film. Angel Eyes bevat ook geen noemenswaardige special effects en de filmscènes zijn steeds eenvoudig opgebouwd. Wel probeert de film af en toe een poging te doen om een loopje te nemen met de tijd. Flashbacks en aanverwanten zijn dus een vast gegeven in deze film.

Angel Eyes is geen complete ramp, dit zou een overdreven verdict zijn. De film heeft een ontspannend karakter en zal naar alle waarschijnlijkheid heel wat tienerdames aanspreken. Boegbeeld in de film zal voor hen vanzelfsprekend Jennifer Lopez zijn. De fans van thrillers zullen echter een enorme ontgoocheling oplopen en de film nogal saai vinden en niet te vergeten, vooral overdreven romantisch. Angel eyes behoort tot het rijtje films waarvan we er dit jaar al een berg te zien hebben gekregen. En daarmee is nog maar eens bewezen dat Hollywood nog steeds de trappers kwijt is. Of beter gezegd: de inspiratie.