Toen Steven Spielberg in 1998 Saving Private Ryan verfilmde, werd Stephen E. Ambrose, Amerika's autoriteit op het gebied van de tweede wereldoorlog, bij het project betrokken als technisch raadgever. Acht regisseurs en zeven scenaristen gebruikten zijn bestseller Band of Brothers als basis voor een 10-delige miniserie voor het Amerikaanse netwerk HBO. Onder de regisseurs voormalig X-Files veteraan David Nutter, Phil Alden Robinson (Field of Dreams), ex-cinematograaf Mikael Salomon en Tom Hanks, die deel vijf onder handen nam. Hanks schreef ook mee aan de scenario's en nam samen met zijn goede vriend Steven Spielberg de honneurs als executive producer waar. Ze hadden (afhankelijk van de bron) tussen de 100 en 120 miljoen dollar voor de serie over, die meteen als de duurde televisiereeks ooit de geschiedenis inging. Da's, ter vergelijking, drie keer zoveel als ABC's War and Remembrance uit 1988.
Band of Brothers vertelt het verhaal van het 506e Amerikaans eliteregiment para's. We volgen hen van hun opleiding twee jaar voor de oorlog in hun trainingskamp in Georgia, tot hun interventie in Normandië. De groep vecht zich vervolgens door Nederland en België, bevrijdt Joden uit een concentratiekamp en stoot helemaal door tot Berchtesgaden, waar zich Hitlers hoofdkwartier - het Adelaarsnest - bevond. Of hoe in tien uur schermtijd de uithoeken van de hel verkend worden.
In de pers werd al veel geschreven over de manier waarop Hanks en co. de landing in Normandië in beeld zouden brengen. Spielbergs dertig minuten durende openingsscène van Saving Private Ryan blijft immers tot op de dag van vandaag onovertroffen. De regisseurs van Band of Brothers kozen voor een iets andere invalshoek van de invasie, maar hebben evenveel oog voor de gruwelijke details.
Band of Brothers deed opzettelijk geen beroep op bekende acteurs, hoewel Tom Hanks zelf een cameo heeft en Friends-acteur David Schwimmer vreemd genoeg de rol van eerste commandant Herbert M. Sobel speelt. Maar de makers wilden vermijden dat bekende namen de anonimiteit van de soldaten zouden overvleugelen. Als we de Amerikaanse kritieken mogen geloven, is de serie een schot in de roos en kan het de vergelijking met zijn cinemaversie zeker doorstaan. Het recept van gruwelijk realisme en huiveringwekkende beelden zou in elk geval bewaard zijn. U bent gewaarschuwd.