BANDITS

Het enige nadeel is dan ook dat de verpakking niet erg geslaagd blijkt. Voor de film werd gekozen voor het gangstergenre, gekruid met hier en daar wat romantiek. De samenhang tussen beide is in de film heel stroef en van tijd tot tijd ook wat vervelend. Misschien komt dit grotendeels door de keuze van de regisseur. Bary Levinson staat eigenlijk niet hoog aangeschreven als regisseur van films. Slechts twee films wisten enige bekendheid te verwerven: Disclosure en de komedie Wag the Dog. Geen hoogvliegers, maar films gedreven door een lijst van bekende acteurs. Een overbekende truc om mensen naar de zaal te lokken. De man heeft echter wel heel wat producers werk op zijn naam staan. Meest bekende film hiervan is ongetwijfeld The Perfect Storm.

Ook ditmaal wijkt Levinson niet af van het principe om gekende acteurs te gebruiken. In de film herken je onder andere Bruce Willis, Billy Bob Thornton en Cate Blanchett. Willis heeft zich in deze film een gevangeniskostuum aangemeten en loopt gedurende de hele film met een strengheid op zijn gezicht. Niet meteen de meest geslaagde acteerprestatie van Bruce Willis. Na de actieheld uitgehangen te hebben in de Die Hard films leek het erop dat we een andere Bruce Willis gingen te zien krijgen. Die grote ommekeer kwam er met de geslaagde films The Sixth Sense en Unbreakable. Nu neemt hij blijkbaar even wat gas terug en stelt hij teleur. Misschien is de komediewereld niet echt een Willis-wereld.

Wie zich wel goed in zijn vel voelt, is Billy Bob Thornton. De acteur uit A Simple Plan en onlangs nog The Man Who Wasn't There laat zich volledig gaan in zijn rol en zorgt dan ook voor de meest lachwekkende momenten die de film rijk is. De wederhelft van Lara Croft, Angelina Jolie, is trouwens blijkbaar druk in de weer. Naast het acteerwerk heeft de man onlangs ook zijn eerste country-album uitgebracht met nummers die grotendeels opgedragen zijn aan vrouwlief. Toeval of niet, maar Bandits heeft dus twee 'muzikale' hoofdrolspelers. Wie kent er immers niet meer de muzikale kriebels van Willis die in de jaren '80 tot uiting kwamen met het nummer Under the boardwalk.

Over Cate Blanchett valt er ook niet veel te vertellen, het lijkt er dan ook op dat het haar in deze film enkel maar om de poen te doen was. In ieder geval zal het prijskaartje van deze dame de volgende maanden heel wat stijgen. Hoe kan het ook anders als je naam verschijnt op de aftiteling van Lord of the Rings? Talent heeft de dame in ieder geval zat. Voorbeelden hiervan waren terug te vinden in The Gift, The Talented Mr. Ripley, An Ideal Husband en Elizabeth. De enige reden die we dan ook voor de tegenvallende prestatie hebben is het feit dat het verhaal niet echt snor zit.

Daarmee komen we terug bij het verhaal. Levinson weet op gegeven ogenblikken niet hoe hij dat moet kneden tot een groot geheel. Joe Blake (Bruce Willis) en Terry Lee Collins (Billy Bob Thornton) zijn twee gangsters die bekend staan als loyale bandieten met als bijnaam de 'logeer'-bandieten. Hun overvallen bestaan er telkens uit om de avond voor een overval een bankdirecteur te gijzelen om de dag daarna hun slag te slaan. Eens de twee uit de gevangenis ontsnapt zijn, lijkt niets hen nog te kunnen stoppen. Ze slagen er in om telkens de ene bank na de andere te overvallen. Op een dag wordt Collins echter aangereden door een vrouw. Kate (Cate Blanchett) is in alle staten en besluit Collins naar zijn bestemming te brengen. Daar leert ze meteen hoe de zaak in elkaar zit. Omwille van het feit dat ze haar leven beu is, besluit ze bij de gangster te blijven. Beide heren staan eerst argwanend tegenover dat idee maar besluiten toch haar haar zin te geven. Voor ze het echter weten, raken ze verstrikt in een driehoeksrelatie en gaan de poppen aan het dansen. Wanneer de politie begint te vermoeden dat Kate gekidnapt werd, zetten ze meteen de grote middelen in, iets waar de twee sluwe vossen niet op gerekend hadden.

Het verhaal bevat links en rechts heel wat knipogen naar andere succesvolle gangsterfilms, waarvan de bekendste ongetwijfeld Bonnie and Clyde is. Andere films die ook herkenbaar zijn, zijn onder andere Butch Cassidy, Sundance Kid en niet te vergeten ook een verwijzing naar een andere boorling van Levinson, Wag the Dog. De karakters van beide gangsters worden uitgediept als twee personen die samen de perfecte man vormen. Als het ware de Ying en de Yang. Velen zullen ook in de film een moderne versie van Robin Hood herkennen. Een verwijziging die in ieder geval heel duidelijk gemarkeerd wordt in de film zelf. Het einde is wel matig postief te noemen, maar echt specatulair kan dit ook niet genoemd worden. Qua beeldwerk valt de film een beetje uit de toon. Als kijker moet je zeker geen spectaculaire shots verwachten alsook geen sublieme special effects. De muziek kan echter wel bekoren, voor de soundtrack werd gekozen voor heel wat eighties songs en dat past wel bij de sfeer van de film. Je krijgt onder andere U2 en Tanita Tikaram te horen naast nog een heleboel andere overbekende nummers.

Bandits is een film met gemengde gevoelens. Langs de ene kant kan het verhaal wel boeien maar wegens de slechte enscenering valt de interesse totaal weg. De komische momenten zorgen van tijd tot tijd voor een glimlach maar zullen je zeker en vast niet laten verdrinken in een lachbui. Als gangsterfilm is de film te braaf, als romantische film heeft de prent te weinig echt romantische momenten. Misschien wel de juiste elementen om een succesvolle film te maken, alleen jammer dat de verkeerde verhoudingen gebruikt werden.