LEGALLY BLONDE

Blondes have more fun. Zeker in het geval van Elle Woods (Reese Witherspoon). Als voorzitster van het Delta Nu-studentenhuis op een campus in Los Angeles is ze immens populair bij haar vriendinnen, in haar richting mode haalt ze knappe punten én ze heeft een sprookjesrelatie met de intelligente, knappe en steenrijke Warner Huntington III (Matthew Davis). Meer zelfs, Elle verwacht dat Warner haar elk moment ten huwelijk kan vragen. Op een avond maakt Warner het echter uit. Hij wil aan de Harvard Law School gaan studeren en als hij tegen zijn dertigste senator wil zijn, heeft hij geen Marylin, maar een Jackie aan zijn zijde nodig. Vrij vertaald: geen dom blondje, maar een slimme brunette. Elles letterlijk en figuurlijk rooskleurige wereld stort helemaal in. Maar ze blijft niet bij de pakken zitten. Om Warner terug te winnen, schrijft ook zij zich aan Harvard in. En dan blijkt dat ze niet zo dom is als haar uiterlijk laat vermoeden.

Legally Blonde is een film over een meisje dat de wereld wil laten zien dat er achter haar vette laag mascara meer zit dan je zou vermoeden. Ze ontwikkelt zich van dom blondje tot intelligente vrouw en krijgt aan Harvard zelfs de kans om de bekende advocaat Callahan (Victor Garber) bij te staan in een rechtzaak tegen een dieetgoeroe die ervan verdacht wordt haar oudere man vermoord te hebben. Het einde laat zich raden: door haar naïviteit en slim boerenverstand kan Elle de zaak naar haar hand zetten en de cliënte vrijspreken.

Meer dan de risee zijn de blondjes in deze film eigenlijk de helden. Dit is geen film tégen hen, maar vóór hen, een soort Erin Brokovich voor de blonde jeugd. Reese Witherspoon is de rol van Elle op het lijf geschreven en steelt gedurende de hele film de show. In die mate zelfs dat ze de andere acteurs helemaal naar de achtergrond drukt én genomineerd werd als beste actrice in een musical of komedie voor de Golden Globes van 2002.

In Amerika was Legally Blonde een hit van formaat. MGM bracht de prent subtiel uit op de door Vidal Sassoon gesponsorde National Blonde Day, en de film van debuterend regisseur Robert Luketic stak een beetje onverwacht door naar een totaalopbrengst van nagenoeg 100 miljoen dollar, waarmee het budget in vijfvoud werd terugverdiend. Hetzelfde succes staat waarschijnlijk de gelijknamige roman van Amanda Brown te wachten, die er binnenkort aankomt. Helemaal onverdiend is dat niet. In de poel van oerdomme teenpics, mag Legally Blonde er best zijn. Ultra-licht verhaaltje, leuke humor, puik geacteerd. Op een vermoeiende vrijdagavond hoeft het soms niet meer te zijn.