MINOES

Minoes was afgelopen december de derde grote kerst-kinderfilm van Nederlandse bodem op rij, na Abeltje en Kruimeltje. Minoes deed het goed in Nederland, en voor volgend jaar staat al Pietje Bell op het programma, een ander klassiek werk uit de Nederlandse kinderboekenwereld. Het succes van Minoes bewijst eens te meer dat de verhalen van Schmidt de tand des tijds niet trotseren, maar lijken te negeren. Ook wordt wederom duidelijk dat we echt wel wat talent rond hebben lopen op het gebied van de cinematografie.

Minoes is een huiskater als vele anderen. Totdat ze per ongeluk in aanraking komt met een vat gif, dat van een vrachtwagen gevallen is. Minoes kan de verleiding niet weerstaan en proeft van het goedje dat uit het vat komt. Dan gebeurt het wonder. Als bij donderslag verandert Minoes van een kat in een mens. Ze kan nog wel met katten communiceren, maar verder is elke gelijkenis verdwenen. Minoes komt in contact met Tibbe, gespeeld door cabaretier Theo Maassen. Tibbe is een journalist die in de problemen zit. De krant waarvoor hij schrijft dreigt hem te ontslaan als hij niet snel met een fatsoenlijk artikel op de proppen komt. Minoes kan er door haar contacten met de katten, die alle nieuwtjes uiteraard als eerste te weten komen, voor zorgen dat Tibbe zijn baan behoudt. In ruil daarvoor biedt Tibbe Minoes, die grote problemen heeft met haar nieuw verworven lichaam, onderdak aan. Samen gaan ze de strijd aan met de grootste schurk van het dorp.

Hoe ongeloofwaardig het verhaal ook mag klinken, de film slaagt er in om op elk moment te overtuigen. Niet in de laatste plaats door de prima special effects, die de katten redelijk lipsynchroon laten praten. Hiervoor werd dezelfde techniek gebruikt als destijds voor de Babe-films. Maar goede special effects maken nog geen goede film natuurlijk. De geloofwaardigheid hangt wellicht nog meer af van de wijze waarop Minoes vertolkt wordt. Actrice Clarice van Houten weet echter prima raad met haar rol. Zeker in de scènes waarin zij met échte katten op het dak praat, komt haar onschuldige voorkomen goed uit. Theo Maassen, normaliter berucht vanwege zijn uiterst grove conferences op het toneel, en zijn escapades daarbuiten, vertedert als de onzekere, schuchtere Tibbe. De cabaretier speelt in essentie zichzelf, op de dialogen na uiteraard. Zeker wie bekend is met werk van Maassen zal de zoete teksten die in deze film uit zijn mond komen, zeer amusant vinden. Voor de bijrollen is een blik bekende acteurs open getrokken, die zich allemaal vol enthousiasme op hun rollen hebben gestort.

Minoes is een film waar de kids zich uitstekend bij zullen vermaken. De film is lichtvoetiger dan Harry Potter, minder eng dan The Fellowship of the Ring. Daarbij is Minoes in deze tijd van drie uur durende epossen een verademing. Exact 90 minuten duurt de film, die daarmee bij uitstek geschikt is voor de allerkleinsten onder ons. Geen hoogdravende poespas, geen moeilijke verhalen, gewoon een simpel en charmant sprookje, waar veel plezier aan te beleven is. Wát een poes, die Minoes.