KATE & LEOPOLD

De film start met beelden uit de 19de eeuw en in die tijd volgen we een zekere Leopold (Hugh Jackman). De kijker krijgt eerst een heel vaag beeld van de situatie, maar al heel snel wordt duidelijk wat de clue van het verhaal is. Leopold komt door een tijdsbreuk terecht in de 20ste eeuw. Hij weet op het eerste moment niet echt wat hem overkomt. Eens hij enkele dagen in de 20ste eeuw is, ontmoet hij Kate (Meg Ryan). Kate is een ambitieuze zakenvrouw die het blijkbaar maakt in de marketingwereld. Ze heeft een drukke baan maar langs de andere kant heeft ze echter geen geluk in de liefde. Maar die situatie lijkt te keren wanneer ze Leopold ontmoet.

De verhaallijn die de film rijk is, slaat eigenlijk op niks. Het verhaal is zo absurd dat je eerst al heel wat moeite moet doen om je in het verhaal te kunnen inleven. Dit wordt echter nog versterkt door een absurde situatie die plots in de film opduikt. Tot op dat moment kan je je als kijker wel verzoenen met het verhaal maar daaarna verliest de film helemaal de pedalen. Je voelt echter wel aan welk verhaal de film wil brengen. De prent wil immers duidelijk maken dat de hedendaagse wereld en de huidige maatschappij eigenlijk geen echte waarden meer heeft. Dit wordt duidelijk gemaakt door het hoffelijke van Leopold duidelijk in de verf te zetten. Tevens is er een serieuze knipoogje naar de onthaasting. En deze twee ingrediënten vormen de ruggegraat van de film. De regisseur hoopt hier ongetwijfeld het romantische publiek te bereiken. Wat is er niet zaliger dan een jonge en hoffelijke man en voor alles rustig de tijd te hebben? Het lijkt er dan ook sterk op dat deze film zich vooral toespitst op het vrouwelijke publiek.

De acteerprestaties zijn niet zo schitterend. Hugh Jackman zorgt wel voor knap werk, maar hij zal wel geen indruk nalaten na het zien van de film. Meg Ryan is dan een totaal ander verhaal. Deze dame doet wel haar best, maar het probleem is dat we ze enkel maar zien opduiken in films waarin het woord romantiek een belangrijke rol speelt. En dit valt een beetje tegen. Je gaat immers de filmzaal al binnen met heel wat vooroordelen. Misschien komt in deze trend nu wel verandering. De volgende films van deze blondine is immers een thriller. Afwachten wat het zal worden, We zullen ze in ieder geval de komende jaren nog heel wat op het scherm zien.

Kate & Leopold bevat enkele onlogische zaken. Meg Ryan is een hardwerkende vrouw die aan de top staat van een marketingbedrijf en blijkbaar maar in een armtierig appartement leeft. Het wordt dan ook volkomen absurd wanneer je uit haar mond hoort dat ze hard moet werken om alles te kunnen betalen wat ze op dat moment heeft. We kunnen natuurlijk ook verkeerd zijn, wie weet zijn de Amerikaanse huurtarieven zo groot. Het meest belachelijke is echter nog het feit dat een man in een psychiatrische instelling terechtkomt en daar honderduit over zijn ontdekking zit te spreken tegen een verpleegster. Die blijkt zo op te gaan in het verhaal dat ze de man gaat geloven en hem gewoon uit de instelling laat ontsnappen. Dat de film in het komediegenre thuishoort is een algemeen gegeven voor deze film, maar dat zo'n absurditeiten in de film opgenomen worden, is pas echt te gek om waar te zijn.

De muziek die wel een extra dimensie kan geven aan een film, valt enorm tegen. Het is dan ook niet verwonderen dat er geen enkele melodie blijft hangen na het zien van de film. Tijdens een scène op het dak van een gebouw komt de muziek nochtans uitstekend tot zijn recht en dat zorgt voor een echt romantische sfeer. Het lijkt dan ook meer op een toevalligheid dan op een uitgedokterde scène. De muziek werd gecomponeerd door Rolfe Kent. Als we deze man zijn filmbiografie nakijken, dan herkennen we eigenlijk als meest bekende werk van de afgelopen jaren de soundtrack van Nurse Betty, ook niet meteen het schoolvoorbeeld van een goede film. Naast een compilatie van enkele klassieke en gezongen nummers herken je Sting ook even op de soundtrack. Misschien wel het meest positieve van de soundtrack.

Kate & Leopold is een film die een soort sprookje wil brengen op een ludieke manier, maar deze is zo bij het haar gegrepen dat dit helemaal niet zo overkomt. Het verhaal dat je er in herkent, is een beetje dat van assepoester. Deze moest ook voortdurend werken totdat ze op een dag ontdekt werd door een prins. En deze situatie doet zich eigenlijk voor in deze film. Het komisch gehalte van deze film is ook niet van het hoogste gehalte en het romantische wordt echter niet overdreven, maar eens die toer opgegaan worden deze scènes soms abrupt afgebroken. Kate & Leopold kan beschouwd worden als een film die een mooi verhaal wil brengen. Maar dit laatste staat eigenlijk nog in de steigers en vormt een onafgewerkt verhaal. Hierdoor komen sommige zaken raar over en krijg je als kijker nooit echt het warme gevoel van de liefde te voelen. Volgende keer beter!