The Man, zoals Lee's nickname luidt, wordt dit jaar tachtig, maar geen haar op zijn hoofd dat eraan denkt met werken te stoppen. Lee maakte begin jaren zestig de Marvel Comics tot wat ze vandaag zijn en wordt ook als de geestelijke vader van Spider-Man beschouwd. De superheld in het wat belachelijke rood-blauwe maillot maakte voor het eerst zijn opwachting in Amazing Fantasy nummer 15 in 1962 en trad daarmee in de voetsporen van de Fantastic Four en de Hulk. Samen met onder meer Blade, Iron Man, Wonder Man en de X-Men maakt hij deel uit van een heel comic-imperium.
Wat verfilmingen betreft, bleef Marvel altijd het kleinere broertje van de DC-comics, die vooral Warner Bros. met Batman en Superman een franchise in handen gaven die goud poepte. Jazeker, de Hulk, Captain America en de Fantastic Four teisterden het televisiescherm, maar het succes op het grote scherm bleef voor Marvel lange tijd uit. In feite was het tot 1998 wachten, toen Blade een culthit werd. Twee jaar geleden kwam de ultieme bevestiging met X-Men, waarmee regisseur Bryan Singer (The Usual Suspects) bewees hoe je op een intelligente manier comics kon verfilmen. Van Spider-Man zelf waren er tv-series in 1967, 1978, 1981 en 1995, maar potten braken die niet. Vooral de serie uit 1978 was altijd al een doorn in het oog van Stan Lee.
Er was een James Cameron voor nodig om Spider-Man écht naar het grote scherm te lokken. Cameron schreef na het regisseren van Terminator 2 een naar het schijnt erg gedetailleerd treatment voor de film, maar stapte uit het project omdat het op een bepaald moment niet boterde tussen filmstudio's Columbia en Sony. Bij Marvel was men echter zo enthousiast over Camerons script, dat de bal aan het rollen ging. Na hem werkten Scott Rosenberg (Con Air, Gone in 60 Seconds), David Koepp (Jurassic Park, Panic Room) en Alvin Sargent (Anywhere But Here) aan het script. Het was uiteindelijk Koepp die de credit kreeg.
Met het verfilmen van een comic is het zoals met het verfilmen van een roman: een schare trouwe fans staat klaar om de prent bij de minste wijziging neer te sabelen. Zo werd er op het internet bijvoorbeeld al oeverloos gediscussieerd over de twee wijzigingen van James Cameron die ook in het definitieve script zitten. Ten eerste bouwt Peter Parker in de film niet zijn zogenaamde web-shooters, maar komt de draad simpelweg uit zijn polsen. Verder is de spin waar hij door gebeten wordt in de film niet radioactief, maar wel genetisch gemanipuleerd. Gelukkig is het merendeel van de Spidey-community het er over eens: 2002 is 1962 niet, en dus zijn de veranderingen wel verantwoord. Avi Arad, tegenwoordig de grote baas bij Marvel Comics, gaf in elk geval zijn zegen en noemde Tobey Maguire in een onverholen vlaag van adoratie al de nieuwe Tom Hanks.
Wanneer de productie van een mega-film als deze (het uiteindelijk budget schommelde rond de 140 miljoen dollar) niet meteen van de grond komt, wordt half Hollywood wel aan het project gelinkt. Toen James Cameron de spin vaarwel zei, waren zowel David Fincher, Jan De Bont, Oliver Stone, Chris Columbus als Ang Lee in beeld voor een plaatsje in de regiestoel. Het leek dat Fincher het zou halen, maar de visualist koos uiteindelijk voor Panic Room. De uiteindelijke keuze van de nu 43-jarige Sam Raimi, cultregisseur van de Evil Dead-trilogie en doorgebroken met A Simple Plan en The Gift, zal wel niemand betreuren. Als iemand in Hollywood oog heeft voor stijl, dan is hij het wel. Ook de zoektocht naar Spider-Man zelf zou een werk van lange adem worden. Heath Ledger, Leonardo DiCaprio, Chris O'Donnell, Ryan Phillippe, Freddie Prinze Jr., Nicolas Brendon (Buffy the Vampire Slayer), Jason Schwartzman (Rushmore), Wes Bentley, Jude Law en zelfs Jim Carrey draaiden door de geruchtenmolen. Het werd, zoals bekend, Tobey Maguire. Nicolas Cage en John Malkovich lieten de rol van slechterik The Green Goblin voor Willem Dafoe, terwijl Kirsten Dunst het haalde van concurrentes Kate Hudson en Alicia Witt en tot groot jolijt van het mannelijk halfrond als Spidey's liefje Mary Jane mag opdraven.
Spider-Man werd van januari tot april 2001 ingeblikt, maar het zou een productie vol problemen worden. Begin maart werd een van de decorbouwers verpletterd onder een grote hijskraan. De crew had de dood van de man nog maar net verwerkt, toen een stuntman ernstig gewond werd nadat hij tijdens een kamikazejump tegen een muur aankwakte. Toen in september de grote marketingcampagne ingezet werd, gooiden de gebeurtenissen van 11 september roet in het eten. In de (overigens indrukwekkende) trailer ving Spider-Man een reeks bad guys door een gigantisch web te spinnen tussen... de Twin Towers. De producenten haalden de trailers onmiddellijk uit de zalen en van het web. Wie goed naar de film kijkt, kan volgens eerste geruchten het WTC nog wel op de achtergrond van een paar scènes zien. Maar ermee uitpakken in de reclame, was simpelweg not done. De gebeurtenissen van 11 september hadden ook een soort positieve invloed op de film. Meer dan ooit lijkt Amerika weer nood te hebben aan een superheld, die de tegenstander vermorzelt. Zo bekeken lijkt de cirkel rond, want het was uit exact dezelfde behoefde dat de comics ontstaan waren.
Het verhaal van Spider-Man is intussen wel bekend. Peter Parker wordt op jonge leeftijd wees en groeit bij zijn tante May en oom Ben op in Queens, New York. Peter is een gemiddeld student en werkt als fotograaf bij de Daily Bungle onder de hoede van uitgever J. Jonah Jameson. Na schooltijd hangt Peter meestal wat rond met zijn maatje Harry Osborn en heeft hij zijn oog laten vallen op de knappe Mary Jane Watson. Peters leven neemt een radicale wending wanneer hij op een schooluitstap gebeten wordt door een genetisch gemanipuleerde spin. Al snel ontdekt hij dat hij ongewone krachten ontwikkelt. Na de vreselijke dood van zijn oom, besluit Peter om als Spider-Man zijn krachten voor de goede zaak aan te wenden. Al gauw moet hij het strijdperk in tegen zijn nemesis, de megalomane wetenschapper Norman Osborn, die na een mislukt experiment zelf gemuteerd is in The Green Goblin.
Analisten verwachten dat Spider-Man in de Verenigde Staten de eerste blockbuster van 2002 zal worden. Of dat ook werkelijk zo zal zijn, blijft afwachten. Vorig jaar bleek Pearl Harbor net dezelfde verwachtingen niet te kunnen waarmaken. Toch is een sequel al een quasi zekere zaak. Zowel Raimi, Maguire als Dunst zouden al voor deeltje twee getekend hebben, dat in 2004 in de zalen zou moeten komen. Aan inspiratie en materiaal geen gebrek. Onder meer doctor Octopus, The Scorpion, Mysterio, The Lizard en The Sandman maakten hem in de comics al het leven zuur. Bovendien zwengelde Spider-Man de filmmolen voor Marvel weer wat aan. Er komt een nieuwe animatieserie van Spider-Man en op filmisch gebied staan Daredevil (van Mark Steven Johnson, met Ben Affleck), The Hulk (van Ang Lee, met Eric Bana) en Fantastich Four (geschreven door Chris Columbus) op stapel. O, hype!