THE MAJESTIC

Peter Appleton is een weinig succesvolle scriptschrijver die, als hij ervan wordt verdacht communist te zijn, een auto-ongeluk krijgt. Door de klap raakt hij zijn geheugen kwijt. Hij spoelt aan op het strand van een klein stadje en wordt daar aanzien voor de doodgewaande Luke, een inwoner van het stadje die zijn leven verloor in de tweede oorlog. Lukes vader is in de wolken als hij z'n zoon na bijna 10 jaar weer in zijn armen kan sluiten. Peter weet niet wat hem overkomt, maar gaat ook zelf steeds meer geloven dat hij Luke is. Samen met zijn 'vader' knapt hij het filmtheater 'The Majestic' op, dat gesloten werd toen Luke verdween. Het stadje is in de wolken met de verloren zoon en het heropende bioscoopje. Maar Peter Appleton wordt ondertussen nog steeds gezocht vanwege zijn vermeende communistische praktijken.

De film biedt alle ingrediënten voor een echte Darabont-kraker: een episch verhaal, grote thema's, sympathieke rollen en een kleurrijk decor. Gevreesd moet worden dat Darabont dit zelf ook iets te goed door heeft gehad, want juist omdat deze ingrediënten aanwezig zijn, maakt The Majestic een matte indruk. Omdat Darabont blijkbaar door dacht te hebben wat het publiek goed vond aan zijn eerdere films, biedt het verhaal geen enkele verrassing, en zijn soms zelfs de letterlijke dialogen te voorspellen. Erger nog is dat waar The Shawshank Redemption en The Green Mile exact de juiste balans wisten te vinden op emotioneel niveau, The Majestic vervalt in een aaneenschakeling van sentimentele scènes die elk als hoogtepunt bedoeld lijken, maar daardoor eerder op de lachspieren werken. De magische aantrekkingskracht die zeker The Shawshank Redemption op ontzettend veel mensen heeft, hebben de makers van deze film willen kopiëren, en dat is ze niet gelukt.

De enige man die ervoor zorgt dat The Majestic uit te zitten is, is Jim Carrey. Zijn optreden is bij vlagen briljant, en zou alle mensen die nog niet overtuigd waren van zijn kwaliteiten als serieus acteur definitief de mond moeten snoeren. Het is alleen ontzettend jammer voor Carrey dat zelfs zijn optreden deze film niet kan redden. Ook hij moet zich een andere voorstelling hebben gemaakt van zijn samenwerking met Frank Darabont. Darabont zal na deze film een andere weg in moeten slaan. The Majestic heeft hem hopelijk geleerd hebben dat meer meestal minder is, en dat er een grens zit aan de bereidwilligheid van het publiek om mee te gaan met de emotionele pieken van een verhaal. The Majestic is een film die je als kijker graag goed wilt vinden, maar die daar simpelweg te weinig ruimte voor biedt. Helaas.