SCOOBY-DOO

Scooby-Doo, zo herinneren we ons nog, was als kind één van onze favoriete cartoons op televisie. De shows hadden elke keer weer exact dezelfde plot, de grappen werden eindeloos door het kopieerapparaat gehaald, maar dat kon niet deren. Scooby-Doo hád iets. De altijd hongerige hond werd voor het eerst op papier gezet door de legendarische William Hanna en Jospeh Barbera, die in 1957, na een ommetje bij MGM, de Hanna Barbera-studio's opgericht hadden. Scooby-Doo zou misschien nooit zo populair worden als The Flintstones, The Jetsons of Yogi Bear, maar zingt het uiteindelijk wel al meer dan dertig jaar op het kleine scherm uit. Op 13 september 1969 ging op de Amerikaanse tv-zender CBS de allereerste aflevering van Scooby-Doo, Where Are You? in première. In die legendarische aflevering namen Scoob en Shaggy het op tegen de Black Night, die een museum onveilig maakt. Er zou in dertig jaar nauwelijks iets veranderen. Na meer dan 3.000 tekenfilms verkochten Hanna en Barbera hun studio in 1996 aan Warner Bros. William Hanna overleed vorig jaar op 90-jarige leeftijd; de onvermoeibare Joseph Barbera animeert nog steeds.

Dat een live action-prent van de film niet kon uitblijven, is geen verrassing, want bij gebrek aan inspiratie verfilmt Hollywood momenteel zowat álles: tv-series, cartoons, videogames - met genoeg special effects levert het wel een langspeelfilm op. Láng is deze Scooby-Doo gelukkig niet, maar met zijn amper 87 minuten pleegt de prent toch al een aanslag op het zenuwgestel van ieder normaal mens. Aan het begin van de film loopt een opdracht van de vijf helden van The Mystery Inc. bijna fataal af en de groep besluit tot groot verdriet van Scooby-Doo om met hun mysterie-avonturen te kappen. Twee jaar later krijgt de Deense dog een uitnodiging om naar het amusementspark Spooky Island te trekken. Volgens eigenaar Mondavarious (Rowan Atkinson) zijn er immers vreemde dingen aan de hand op het eiland. Als Scoob en zijn baasje Shaggy (Matthew Lillard) op de luchthaven arriveren, blijkt dat ook de andere leden van hun vroegere gang uitgenodigd zijn: rondborstig blondje Daphne (Sarah Michelle Gellar), modepop Fred (Freddie Prinze Jr.) en slimmerd Velma (Linda Cardellini). Samen moeten ze op zoek naar de oplossing van het mysterie.

In het hoogseizoen van popcornvolle tienerzomerfilms krijg je vaak veel rommel te zien, maar deze Scooby-Doo overtreft veel. Misschien is het wel een teken aan de wand dat scenarist James Gunn uit de Troma-stal van Lloyd Kaufman komt en dat regisseur Raja Gosnell eerder al verantwoordelijk was voor totale onzin als Big Momma's House. Het verhaal rammelt aan alle kanten, de regie is ongeïnspireerd en saai, maar vooral: de grappen zijn die naam onwaardig. Denk men nu echt dat we nog plat gaan voor een wedstrijd om ter hardst scheten? Dat is zelfs een totale minachting voor het jeugdige publiek waarvoor deze prent uiteindelijk bedoeld is. Mega-sterren Sarah Michelle Gellar, Freddie Prinze Jr. en Rowan Atkinson acteren tien keer slechter dan hun tekenpotloodequivalent, en Scoob zelf mag dan wel knap geanimeerd zijn, hij werkt meer op de zenuwen dan de bedoeling kan geweest zijn. Ironisch genoeg is er maar één reden om naar deze Scooby-Doo te gaan. Als het goed zit, hangt er vóór de film de trailer van de tweede Harry Potter-film aan vast. Ons devies: die nog meepikken en dan als de bliksem de zaal uit.