MURDER BY NUMBERS

Moordenaars worden in films vaak voorgesteld als psychopathische gekken, maar soms lopen ze ook gewoon mee in de pas van het gewone volk. Hoe het Leopold en Loeb in de jaren twintig van de vorige eeuw verging, weten we niet, maar Richard en Justin uit Murder By Numbers zouden vandaag de dag niet echt tussen de massa opvallen. Akkoord, Richard (Ryan Gosling) is rijk, knap en vooral erg arrogant, en Justin (Michael Pitt) is een echt intellectueel meesterbrein, maar toch. Gewone jongens in het laatste schooljaar, klaar om de grote stap naar de universiteit te zetten. Na schooltijd laten ze echter hun duistere kantjes botvieren in een verlaten, indrukwekkend pand dat uitkijkt op zee. Omdat de school nogal afstompend werkt voor hun geest, proberen ze al maanden de perfecte moord uit te dokteren. En, tja, eenmaal zover, kan je hem maar beter uitvoeren ook.

Enter Cassie Mayweather (Sandra Bullock), een keiharde politie-inspecteur die bij haar collega's weinig subtiel als de hyena bekendstaat. Ze sleept correcte rookie Sam (Ben Chaplin) als een blok aan haar been mee bij het onderzoek naar een moord op een meisje. Het werk van Richard en Justin, jazeker, alleen weet Cassie dat niet. Richard en Justin hebben alles zó zorgvuldig uitgekiend dat de verdenking op de drugsdealende klusjesman van school valt. Maar om de één of andere reden mag Cassie het tweetal niet en bijt ze zich als een hond in de zaak vast. Sam moet het spel meespelen, al is dat voor de beginneling vaak niet makkelijk. Zeker niet als blijkt dat Cassie een trauma uit het verleden met zich meesleurt. Kan ze alle puzzelstukken bij elkaar schuiven? Of slagen Richard en Justin in hun opzet?

In Murder By Numbers draait het 'm er dus niet om wíe de moord gepleegd heeft, maar wel of de daders ook gepakt zullen worden. Omdat je als kijker over meer informatie beschikt dan Cassie en Sam, levert dat best wel interessante cinema op, maar regisseur Barbet Schroeder (Single White Female, Kiss of Death, Desperate Measures) verliest het tweetal een beetje uit het oog ten voordele van de figuur van Cassie. En dat is jammer, want zoals vaak intrigeert het kwade meer dan het goede. Bovendien heb je wel erg weinig voeling met de figuur van Cassie. Ze mag dan wel een trauma uit het verleden met zich meeslepen, echt veel sympathie kan je niet voor haar opbrengen. Schroeder legt het er allemaal ook wel erg dik op, en eens haar geheim onthuld wordt, komt het niet meer echt als een verrassing. Misschien is de aandacht voor Cassie wel te wijten aan het feit dat Sandra Bullock de prent mee produceerde.

De twee echte sterren van Murder By Numbers zijn Ryan Gosling en Michael Pitt, twee aanstormende talenten waar we zeker nog zullen van horen. Gosling maakte al eerder furore in Remember the Titans en The Believer, terwijl Pitt al om de hoek kwam piepen in Bully en Hedwig and the Angry Inch. Tussen het tweetal wordt in de film een homoseksuele relatie gesuggereerd, maar als ze beiden voor hetzelfde meisje vallen, beginnen er barsten te komen in hun ooit onverbreekbare vriendschap. Maar of dat er ook toe zal leiden dat hun perfect moordplan in het water valt, laten we hier vanzelfsprekend in het midden. Kwestie van de pret niet helemaal te bederven.

Murder By Numbers is een film volgens het boekje: degelijk geacteerd, mooi gefilmd, af en toe best intrigerend, maar ook niet méér dan dat. Minder Bullock en meer Gosling/Pitt had de prent op een hoger niveau kunnen tillen. Af en toe moet je risico's durven nemen. En dat heeft Schroeder hier niet gedaan. Met een middelmatige film als gevolg.