EIGHT LEGGED FREAKS

Regisseur Ellory Elkayem heeft iets met beestjes. In 1997 debuteerde hij met een kort film over grote insecten, Larger Than Life. Een paar jaar later deed hij dat kunstje nog eens over en maakte de film They Nest voor de Nieuw-Zeelandse televisie. De film begon het echter aardig te doen op verschillende internationale filmfestivals (waaronder het Festival van de Fantastische Film van Brussel), en ook in Hollywood bleef de film niet onopgemerkt. Dean Devlin en Roland Emmerich, het duo achter klappers als Godzilla en Independence Day, merkten de film ook op en gaven de jonge regisseur de opdracht om een monsterfilm 'op grootmoeders wijze' te maken. En dat is nog behoorlijk gelukt ook.

De plot van Eight Legged Freaks is traditiegetrouw even simpel als efficiënt en dient meer als een kapstok voor de actie dan voor een diepgaande karakterstudie. Mike, een jongetje met een uitzonderlijke fascinatie voor spinnen, bezoekt regelmatig de spinnenfarm van de oude Josh. Op een dag ontdekt Mike dat het huis van de oude man volledig met spinnenwebben bezaaid is, alle spinnen ontsnapt zijn en dat het lichaam van de oude man nergens te bespeuren is. Later blijkt dat de kleine, onschuldige spinnetjes door een lozing chemisch afval in een lokaal watertje behoorlijke afmetingen hebben aangenomen. Mike probeert de gruwelijke ontdekking aan zijn moeder wijs te maken, maar aangezien hij een kind is, en volwassenen nooit naar kinderen luisteren, gelooft ze hem pas als het al veel te laat is. De gigantische spinnen overrompelen het dorp en maken saté van de dorpsbewoners. Een groepje inwoners, waaronder David Arquette en Kari Wuhrer, verbarricaderen zich in een winkelcentrum à la Dawn Of The Dead, en proberen op hun beurt de spinnen een lesje te leren.

Het valt natuurlijk al te raden dat er in deze orgie van actie en special-effects weinig ruimte overblijft voor boeiende acteerprestaties. Maar toch vallen er op acteergebied weinig valse noten te bespeuren. Alle acteurs doen wat van hen verwacht wordt, al staan hun dialogen praktisch volledig in functie van de actie en de (het moet gezegd worden) uitzonderlijk goede special-effects. De echte sterren van de film zijn immers de spinnen. De acteurs hebben het duidelijk wel naar hun zin, en proberen het beste te maken van hun (opzettelijke cliché-) dialogen. David Arquette (Scream) speelt de typische verlegen underdog, maar ontpopt zich halverwege de film als een bonafide actiester die kan stunten en vliegen als de beste. De bloedmooie Kari Wuhrer speelt een typische postmoderne zelfbewuste vrouw annex politieagente die zich door niemand op de kop laat zitten, zonder te vergeten om halverwege de film in een sexy outfit te kruipen. In de bijrollen valt vooral de uiterst getalenteerde Scarlett Johansson op (The Horse Whisperer, Ghost World), al heeft ze naaste wat gil- en renwerk niet echt veel te doen. Doug E. Doug (beter bekend als Sanka 'Are You Dean Mon' Coffee uit Cool Runnings) zorgt voor de grappige noot, alleen jammer dat zijn one-liners niet altijd even grappig zijn.

Maar wat is er nu precies zo leuk aan deze film? Eerst en vooral is en blijft Eight Legged Freaks een film voor de filmfans. Niet dat de 'gewone' filmkijker er geen plezier aan zal bekleven, in tegendeel, maar het leukste aspect aan de film zijn de talloze (al dan niet duidelijke) verwijzingen naar die oudbakken monsterfilms van vroeger. Eight Legged Freaks past met gemak in het rijtje van recente monsterfilms als Deep Rising, Lake Placid en Anaconda zonder ook maar een moment te vervelen. En dat is in het commerciële Hollywood van vandaag eerder een zeldzaamheid geworden. Smakelijk!