HIGH CRIMES

Het leven van Claire Kubrick (Ashley Judd) lijkt op een sprookje. Ze is een gewaardeerde advocate en heeft in Tom Chapman (James Caviezel) een schat van een echtgenoot. Haar grootste zorg is om nu zo snel mogelijk zwanger te geraken en de liefde met een kindje te bezegelen. Op kerstavond verandert de hemel in de hel als Tom door de FBI hardhandig wordt opgepakt voor de moord op negen onschuldige slachtoffers tijdens een bloederige wraakactie in El Salvador, zo'n vijftien jaar geleden. Tom belandt in de cel en wacht, als hij inderdaad schuldig is, de doodstraf. Omdat hij voor de militaire rechtbank moet verschijnen, stelt het leger voor hem de onervaren advocaat Embry (Adam Scott) aan. Maar Claire wil niet bij de pakken blijven zitten en neemt zélf het heft in handen, geholpen door Charles Grimes (Morgan Freeman), een ex-militair met een drankprobleem, maar wel een briljant advocaat.

Regisseur Carl Franklin, eerder verantwoordelijk voor onder meer One False Move en Devil in a Blue Dress, baseerde zich op het boek van Joseph Finder, maar weet jammer genoeg geen sprankeltje originaliteit aan het oorspronkelijke verhaal toe te voegen. Het lijkt erop dat de verhaallijn op het witte doek nooit echt tot leven komt en dat zorgt ervoor dat de spetters nooit in het rond vliegen. De vraag of Tom al dan niet schuldig is, wordt een beetje onsubtiel al in het midden van de film verraden zodat de plottwist op het einde niet echt meer als een verrassing komt.

Gelukkig kan High Crimes teren op solide acteurs. James Caviezel slaapwandelt een beetje door de film, maar het klikt vooral tussen Ashley Judd en Morgan Freeman, die na Kiss the Girls weer eens een duo op het witte doek mogen vormen. Judd speelt met pit, maar de rol van 'wild card' Grimes is gefundenes Fressen voor Morgan Freeman. Met schijnbaar gemak fietst hij zich weer eens door een glansprestatie en te denken valt dat Freeman zelfs de meest idiote Hollywoodrol nog tot oscarallures zou weten om te buigen. Zijn schitterende interventies redden High Crimes van de ondergang. Verder is de prent weliswaar af en toe spannend en meestal solide; het geheel is té voorspelbaar, stereotiep en clichématig.