Over welk natuurtalent hebben we het, vraagt u? Spielberg natuurlijk. Met Minority Report gaat die het opnieuw zoeken in de sciencefiction. De man moet met Artificial Intelligence blijkbaar de smaak goed te pakken gehad hebben, en daarin probeerde hij toch ook al op zoek te gaan naar de grenzen van het genre. Dat project was echter niet zijn geesteskind, maar van die andere grote mijnheer, (wijlen) Stanley Kubrick. Die had 20 jaar in stilte gewerkt om zijn pièce de résistance te vervolmaken, maar kwam te overlijden nog voor er een beeld was geschoten. Spielberg en Kubrick hadden al jaren bewondering voor mekaars werk, en dus nam eerstgenoemde A.I. maar onder zijn hoede. 'Do the right thing', noemen ze dat ginds. Amper 4 maanden later was alles in kannen en kruiken, een recordtempo als je de 20 jaar voorbereiding van Kubrick in aanmerking neemt. Maar niet iedereen was onder de indruk van het eindresultaat. Te traag, te melig en wat gekunsteld, opperden sommigen. Schitterende special effects en decors, dat wel, maar het was Spielberg toch de laatste jaren vooral om de inhoud te doen. Een boodschap overbrengen. Niet getreurd echter, moet hij gedacht hebben, dan proberen we het toch gewoon weer opnieuw?
Het is niet dat de man nog iets hoeft te bewijzen. Ruim 40 jaar regisseren heeft films opgeleverd als Duel, Close Encounters of the Third Kind, Jaws, E.T., de Indiana Jones-trilogie, The Color Purple, Jurassic Park, Shindler's List en Saving Private Ryan. Spielberg hoort al een tijdje bij de allergrootsten in Hollywood, heeft zijn eigen filmbedrijf en zijn persoonlijk vermogen wordt momenteel geschat op 2,3 miljard dollar. Weinigen zeggen nee als Spielberg hen wil engageren en zo is het natuurlijk makkelijk werken. Dat ArtificiaI Intelligence ondanks al de adelbrieven toch geen onverdeeld succes was, moet de man een beetje dwars gezeten hebben. Daarom waarschijnlijk is hij voor Minority Report niet over één nacht ijs gegaan.
Zo is de plot gebaseerd op een kort verhaal van Philip K. Dick, auteur van 36 romans, waaronder Blade Runner. Niet toevallig één van de klassiekers in het sci-fi genre, voor sommigen nog steeds dé referentie. Exact 20 jaar na Blade Runner probeert Spielberg nu Ridley Scott naar de kroon te steken met Minority Report. Het jaar is 2054 en we bevinden ons in Washington D.C. De misdaadcijfers in deze grootstad zijn al 6 jaar spectaculair gedaald door het succesvol gebruik van zogenaamde 'Pre-Cogs'. Dit zijn mensen met een pre-cognitieve gave (het resultaat van hun moeders druggebruik tijdens de zwangerschap), die misdaden zien gebeuren nog voor ze zich afspelen, in een soort van visioenen. Om op zeker te spelen maakt het politiedepartement gebruik van 3 zulke Pre-Cogs; 2 mannen en een vrouw. Zij bevinden zich ondergedompeld in een klaverbladvormige tank met water en hebben hun eigen, ietwat neurotische, verzorger. Het lijkt wel een space age dierentuin. Normaliter hebben de 3 dezelfde visie op de toekomst. Wanneer één van de Pre-Cogs het echter oneens is met de andere twee over een bepaalde voorspelling, spreekt men van een 'minority report'. De visioenen van de Pre-Cogs komen trouwens maar voor in stukken en brokken en moeten verder geanalyseerd worden door de computers op het departement. Op die manier slaagt men er bijvoorbeeld in moordzaken op te lossen nog voor de feiten hebben kunnen plaatsvinden. Als dat geen vooruitgang is.
John Anderton, gespeeld door niemand minder dan Tom Cruise, is de kapitein van een speciale misdaadcel van de politie die gebruik maakt van dit systeem, de zogenaamde Pre-Crime Unit. Hij is er al bij vanaf het oprichten van deze dienst en gelooft rotsvast in de accurate werking ervan. Extra motivatie haalt hij uit de onopgeloste kidnapping van zijn zoontje, die plaatsvond vlak voor het Pre-Cog systeem in voege kwam. Emotioneel is Anderton echter nog lang niet in het reine met zichzelf en zo geraakt hij verslaafd aan het kalmerend medicijn 'Clarity'. Een goed verhaal heeft traditioneel naast een protagonist natuurlijk ook een antagonist nodig en dat is hier niet anders. Spielberg voert hiervoor Colin Farrell ten tonele. Deze beloftevolle 26-jarige acteur, die wat weg heeft van Brad Pitt, mag de rol spelen van Danny Witwer. Witwer is een speurder voor het Ministerie van Justitie die moet nagaan of Pre-Cog al op punt staat en geschikt is voor inzet op nationale schaal. Hij heeft het duidelijk niet hoog op met het revolutionaire systeem en is bereid zeer ver te gaan in zijn onderzoek naar de werking ervan. De poppen gaan pas goed aan het dansen als kapitein Anderton zelf uit de bus komt als nieuwe would-be misdadiger.
Van wat we tot hiertoe van Minority Report te zien kregen, kunnen we al opmaken dat het niet zal ontbreken aan prachtige visuals. Spielberg doet zoals in al zijn films voor de special effects weer een beroep op het Industrial Light & Magic van zijn goede vriend George Lucas. Dat zit dus wel snor. De cinematografie is in handen van Janusz Kaminski, een ervaren rot die voor Spielberg al heel wat plaatjes geschoten heeft in het verleden. Shindler's List, Saving Private Ryan en Artificial Intelligence kwamen allen van deze tandem. Ook met Tom Cruise heeft Kaminski al samengewerkt, dat was op de set van Jerry Maguire in 1996. 'Never change a winning team', moet Spielberg gedacht hebben, en dus huurde hij voor de score weer maar eens John Williams in, ook al een meester in zijn vak. Benieuwd of er nog geen sleet zit op de plaat van Williams, de man is er ondertussen toch al 70.
Dat Spielberg hoge ambities koesterde, zal ondertussen wel duidelijk zijn. Niemand twijfelt eraan dat Minority Report op zijn minst een zeer originele film is geworden. De Amerikanen waren in ieder geval al laaiend enthousiast toen de film bij hen uitkwam. Of dit ook bij ons het geval zal zijn, zullen we merken vanaf 2 oktober. Dan komt de film bij ons in de zalen.