THE BOURNE IDENTITY

Matt Damon zet zijn schouders onder de rol van actieheld annex geheim agent Jason Bourne. Die heeft er zijn handen vol mee om uit te vissen wat zijn ware identiteit is, en dan blijkt er op de koop toe ook nog iemand het op zijn leven gemunt te hebben. Bourne herinnert zich niets meer van zijn verleden, maar na een paar onzachte ontmoetingen heeft hij gauw door dat hij niet zomaar de eerste de beste is. Niet alleen weet hij elke situatie razendsnel in te schatten, hij slaagt er ook met verbazend gemak in ieder die hem belaagt uit te schakelen. Terwijl Bourne zich om zijn verleden bekommert, heeft zijn (ex-)baas Conklin, gespeeld door Chris Cooper, het op zijn toekomst gemunt. Bourne heeft de boel blijkbaar lelijk in het honderd doen lopen bij zijn laatste missie en zijn baas is hem nu liever kwijt dan rijk. De geheime veiligheidsdienst waar ze voor werk(t)en kan zulke mislukkingen immers missen als kiespijn als ze nog in aanmerking wil komen voor extra overheidsgeld. Bourne zou om die reden best het hoekje om geholpen worden.

Slaagt Conklin niet in zijn opdracht, dan betekent dat ook voor hem het einde van zijn carrière. Agent na agent (waaronder Julia Stiles en Clive Owen) wordt op pad gestuurd, maar Bourne is hen steeds te snel af. Hij mag zich dan niet herinneren wie hij is, verdedigen kan hij zich nog steeds als de beste. Ondertussen heeft hij bovendien gezelschap gekregen van de Duitse Marie (Franka Potente) en samen doorkruisen ze Frankrijk op zoek naar een antwoord op hun vragen. Wanneer Bournes ware identiteit aan het licht komt, is Maries verliefdheid echter snel bekoeld. Maar ondertussen is ook zij een doelwit geworden, en als ze in leven wil blijven heeft ze weinig meer keuze dan bij Bourne te blijven.

Waar vele andere thrillers voor ons part in de fout gaan, weet The Bourne Identity zich tegen de verwachtingen in knap recht te houden. Er wordt karig informatie rondgestrooid over de ware toedracht van het verhaal en ook met stunts en special effects wordt omzichtig omgesprongen. Net wanneer je denkt het spelletje door te hebben komt er wel een nieuw stukje informatie roet in het eten gooien. Je komt trouwens als kijker in de meeste gevallen niet meer te weten dan Jason Bourne zelf. Hier en daar komt er wel wat meer aan het licht, maar het wordt je allerminst op een schoteltje aangeboden. Zo willen we het graag zien. Matt Damon brengt het er prima vanaf en gelukkig maar, want hij zit zowat in elk frame van deze film. Hij speelt Bourne met een zekere terughoudendheid maar komt nooit ongeïnteresseerd over. De rol lijkt hem op het lijf geschreven, veel beter dan toentertijd het geval was met The Talented Mr. Ripley.

Op het eind stort het kaartenhuisje wel een beetje ineen; eens Bourne zijn ware identiteit terugvindt, lijkt de film plots geen bestaansreden meer te hebben. Ok, dan moet er nog een 'intiem onderonsje' volgen met Conklin, maar dat heeft ondertussen aan spankracht verloren. Bijna alle vragen zijn immers al beantwoord. Trouwens, het lijkt wel of alle scènes in Conklins hoofdkwartier losstaan van de rest van de film: wanneer het verhaal focust op Bournes strijd loopt alles als een trein, maar telkens Conklin en zijn staf in beeld komen wordt er blijkbaar aan de noodrem getrokken en val je bijna in slaap. Op die momenten zou je wat graag de fast-forwardknop indrukken. Niet dat dit aan de acteerprestatie van Chris Cooper ligt, er wordt ons gewoon te weinig informatie over de man verschaft om zich in zijn karakter in te leven. Franka Potentes optreden is wel opmerkelijk, zij houdt zich naast de uitstekende Damon prima staande en geeft het verhaal ten gepaste tijde zelfs een meer dan welkome injectie onversneden enthousiasme. Lola Rennt was duidelijk geen toevalstreffer.

Bournes finale verdwijntruc is weliswaar adembenemend maar getuigt niet echt van veel respect voor het doorsnee menselijk intellect. Hetgeen we eigenlijk over de hele film kunnen stellen. Hij heeft als puntje bij paaltje komt verdacht veel weg van een zomerblockbuster, subtiel gecamoufleerd in een interessant verhaal. Misschien dat deze prent binnen enkele jaren als de lancering van Matt Damon aan het firmament der grote sterren zal herinnerd worden, maar verder heeft The Bourne Identity toch net iets te weinig om het lijf om de tand des tijds te kunnen weerstaan.