HOP

Centraal staat racisme en het Belgische vluchtelingenbeleid, een materie die de laatste tijd redelijk licht ontvlambaar is. Justin, het hoofdpersonage, is een Burundees jongetje van twaalf dat samen met zijn vader Dieudonné in Brussel woont. Hoewel hij naar school gaat en zijn vader werkt, zijn het sans papiers. Door een spijtig toeval wordt Dieudonné gearresteerd door de politie. Justin kan onderduiken bij Frans (Jan Decleir), waar hij te weten komt dat zijn vader het land is uitgezet. De jongen besluit om actie te ondernemen en, samen met de hulp van Frans en zijn huishoudster (Antje De Boeck), zijn vader terug naar België te laten komen. Mét papieren.

Ondanks de serieuze kwesties, heeft Standaert toch een opgewekte, haast lichtvoetige toon in de film gestoken. De confrontatie tussen de vader en de politie is komisch - één van de agenten is de kleine uit de Belle Vue-reclamespots - hoewel er uiteindelijk toch een uitwijzing volgt. Het communistisch-revolutionaire verleden van Frans speelt ook een belangrijke rol in het verhaal. Frans droomt hardop over CCC-achtige ideeën, maar de radeloze Justin neemt dit al te letterlijk.

Het zou stom zijn om in België de belangrijkheid van de recettes te negeren. Standaert probeert het volk te lokken door Justins held, voetballer Emile Mpenza, in het verhaal te betrekken. Onze nationale sport is in feite doorheen de film een constante, door Standaert op een originele manier gebracht. Ten slotte verdient Hop al lof, enkel omdat het bewijs wordt geleverd dat er wél zoiets kan worden gemaakt als een 'Belgische film'. Voor één keer lijkt alle wederzijdse wrevel en ergernis van de baan. Brussel is hier immers nog tweetaliger dan de ergste hel die José Happart zich kan voorstellen en ook Decleir en De Boeck wisselen Vlaams en Frans zonder problemen af. Enkel Peter Van Den Begin is slecht gecast. Voorzekerst een goeie acteur, maar voor een Waalse flik mochten ze gerust iemand anders zoeken, tenzij u komt voor een staaltje onversneden Frantwaarps.

Hop is een goed begin, vervolgens nog zo'n paar 'Belgische' prenten en onze filmindustrie is gegarandeerd uit de crisis. Misschien zelfs uit de filmcrisis. Mocht u curieus zijn vanwaar de titel in feite komt... dat moet u beslist zelf gaan uitvissen. Moge u er alleszins van gevrijwaard blijven.