HALLOWEEN: RESURRECTION

Please, kill it

Dimension Films
In 1981 kreeg nobele onbekende Rick Rosenthal de kans van zijn leven in de schoot geworpen: hij mocht de sequel regisseren op de cultklassieker Halloween. De arme stakker was toen blijkbaar nog iets te groen achter de oren want uiteindelijk moest John Carpenter himself ter hulp komen om het zootje op te ruimen wat Rosenthal had achtergelaten. Maar niet getreurd, 21 jaar later krijgt onze Rick nog een tweede kans. Zal hij het er nu beter vanaf gebracht hebben?

Eerst misschien even ter verduidelijking: Resurrection is ondertussen al de achtste film in de (ooit succesvolle) franchise met de boogeyman Michael Myers in de hoofdrol. Het was dan ook niet makkelijk om nog een originele titel te verzinnen voor deze nieuwe episode. Laten we even het rijtje van werktitels afgaan. In 1999 kwamen ze eerst op de proppen met 'Evil Never Dies' als ondertitel. Toen was blijkbaar een release voor het jaar 2000 nog in zicht en werd er overgeschakeld op 'H2K'. Deze titel zou misschien toch net iets te veel verwarring gezaaid hebben met de vorige ('H2O'), en dus werd het 'H2K:Evil Never Dies'. Eén probleempje echter: ondertussen was het al 2001 en was H2K dus eigenlijk al niet meer van toepassing. Snel iets nieuws verzinnen dus. Aangezien het de 8e film was werd tijdelijk geopteerd voor Halloween 8 en zelfs Hall8ween. Van inspiratie gesproken. Na in een jaar tijd nog 3 keer van idee te zijn veranderd, viel de uiteindelijke keuze dus op Resurrection (naar analogie met Alien 4). Van een moeilijke bevalling gesproken.

Naar de film zelf dan. Die vangt aan met een proloog die ons verdacht veel doet denken aan die uit Terminator 2. We vinden Laurie Strode (nog steeds gespeeld door Jamie Lee Curtis) namelijk terug in een instelling voor geestesgestoorden. Trouwe fans zullen zich vast herinneren dat Laurie op het einde van de vorige film er eindelijk (na 5 sequels te hebben gefaald) in geslaagd was haar door-en-door slechte broer Michael het zwijgen op te leggen. Kop eraf, finito, tot nooit meer. Maar dat was natuurlijk buiten de dolgedraaide fantasie van de sequelschrijvers gerekend. Blijkt dat Michael - hou je vast - bij één van zijn slachtoffers gewoon het strottenhoofd had gebroken en hem dan zijn gepatenteerde masker en kleren had aangetrokken. Eens de man terug bijkwam kon hij zonder strottenhoofd natuurlijk geen woord uitbrengen en zo kwam het dat Laurie hém een kopje kleiner maakte en niet Michael. Deze klap (de onthoofde was vader van 3 kinderen) kwam zo hard aan bij Laurie dat ze haar zinnen verloor en in een instelling moest opgenomen worden.

Nog voor de film echter 10 minuten oud is heeft Michael haar al opgespoord en dit keer is er voor Laurie geen ontsnappen meer aan; nu gaat ook zij voor de bijl (of beter: door het mes). Blijkbaar had Jamie Lee Curtis er nu toch eindelijk genoeg van en wou ze uit de franchise stappen. Hetgeen haar, als we een truc met een geïmplanteerde alien baby of kloning op basis van haar DNA even buiten beschouwing laten, vrij goed gelukt is. Maar ja, met Laurie out of the picture, op wie moet Michael dan jagen? Geen nood echter, dat probleem lost zich vanzelf op wanneer een gekke producer (rol van Busta Rhymes) een variant op Big Brother bedenkt waarbij 6 jongeren in het ouderlijk huis van Myers worden opgesloten en hun doen en laten op het Internet wordt gebroadcast. De verrassing is natuurlijk groot (yeah right) wanneer blijkt dat Myers na al die jaren nog steeds in (of beter onder) het huis woont. Heel die tijd heeft hij zich in leven gehouden met het eten van ratten. Dat dieet begint hij echter zo stilaan beu te worden en dus is het de hoogste tijd om terug wat mensenvlees, laten we zeggen een stuk of 6, aan zijn mes te rijgen. Let the Dangertainment begin.

Normaliter zouden we nu overgaan tot een korte analyse van de regie, de acteerprestaties en de originaliteit. Wel, daar kunnen we dit keer heel kort over zijn; die zijn er gewoonweg niet. Bovendien zijn de dialogen zodanig belachelijk dat je je oren nauwelijks gelooft. Zelden gezien. Wat er wel rest zijn vragen, een heleboel vragen. Een kleine bloemlezing.
- Was het echt zo moeilijk om zelfs maar één origineel element in deze film te steken? Nu bestaat ie volledig uit gepikte scènes van Terminator 2, Blair Witch 2 en de MTV-serie Fear. Weliswaar aangevuld met de obligate zombiewalk van de man in het masker, maar die hebben we ondertussen toch ook al 7 keer mogen aanschouwen.
- Waarom wordt Laurie Strode al in het begin van kant gemaakt? De hele serie rust op haar strijd met Michael, nu is de film eigenlijk al gedaan na 10 minuten.
- Waarom geeft Michael zijn mes aan een andere geestesgestoorde in de instelling nadat hij Laurie heeft afgemaakt? Zal die nu zijn rol als seriemoordenaar overnemen?
- Waarom zien zelfs bewakingsagenten lijken op de grond en in kasten niet liggen als ze voorbij komen?
- Wat komt Tyra Banks eigenlijk in deze film zoeken? Hoewel we ons deze vraag eigenlijk voor alle acteurs kunnen stellen.
- Waarom blijft iedereen als versteend staan bij de aanblik van Myers?
- Waarom blijft iedereen ervan overtuigd dat ze niet uit het huis kunnen, zelfs als Busta Rhymes gewoon komt binnengewandeld?
- Waarom gehoorzaamt Michael Myers als Busta Rhymes hem in een bepaalde scène zegt op te krassen?
- Waarom wordt iemand die verdwijnt blijkbaar uit het collectief geheugen van de overlevenden gewist?
- En last but not least: waarom wil die vervelende Michael Myers maar niet sterven? Zelfs niet als je hem uit een venster trapt, even later met een bijl en een schop bewerkt, dan nog even in brand steekt en uiteindelijk nog eens elektrocuteert ook?

Voila, daarmee is ineens alles gezegd wat er over deze film te zeggen valt. Neem dat trouwens gerust letterlijk. Laten we nu doen wat ze in Hollywood blijkbaar maar niet kunnen en deze serie eindelijk uit zijn lijden verlossen. De legende van Michael Myers en uw geldbeugel zullen er wel bij varen als u dit hoopje ellende links laat liggen.

Titel: Halloween: Resurrection
Genre: Horror
Speelduur: 1u34
Regie: Rick Rosenthal
Acteurs: Jamie Lee Curtis, Brad Loree,Busta Rhymes, Bianca Kajlich, TyraBanks, Sean Patrick Thomas