JA ZUSTER, NEE ZUSTER

JZNZ is een musical voor het hele gezin. Om de vijf minuten wordt weer een nieuw lied aangezwengeld, de decors zijn bewust heel campy gemaakt en ook het acteren is heel theatraal en over the top. Of dit alles JZNZ een goede film maakt, is natuurlijk een kwestie van smaak, maar alles past wel perfect in het geheel. Een grote uitdaging voor de filmmakers is de hedendaagse jeugd warm maken voor de avonturen van zuster Klivia, de hoofdrolspeelster in het verhaal. Van de oorspronkelijke serie is immers slechts één aflevering bewaard gebleven, dus hebben die arme ukkies van vandaag geen referentie. Iets heel anders dus dan wanneer ze naar pakweg de nieuwste Pokémon-film gaan kijken.

De kinderen die wel bekend zijn met de personages, zijn ondertussen al rond de veertig. Hopelijk hebben ze hun kroost ondertussen vertrouwd gemaakt met de verhalen van Annie M. G. Schmidt, want intelligentere verhalen voor de jeugd vind je praktisch niet. Pluk van de Petteflet, Jip en Janneke, Minoes, wie kent ze niet? De camp mag dan al van de pelicule afdruipen, in het verhaal zitten behoorlijk wat boodschappen waar de kleintjes zeker over mogen bijleren. Want net zoals in de originele serie worden 'gewaagde' thema's zoals homoseksualiteit, racisme en zelfs triootjes resoluut aangesneden en in liedjes verwerkt.

Toch maar even voor de Belgen het verhaal schetsen. Zuster Klivia, een strenge vrouw met een - heremien! - pittig Gronings dialect, baat een rusthuis uit. Het probleem is dat in het huis niet alleen ouden van dagen wonen, maar ook jongere mensen zoals de ingenieur, het danseresje Jet en Bertus en Bobby. Volgens Barend Boordevol, de zure huisbaas die op de bovenste verdieping woont, maken deze veel te veel lawaai. Hij zoekt daarom een precedent om iedereen eruit te gooien en zelf rijk te worden met een eigen rusthuis.

Natuurlijk gebeuren er enkele dingen die voor heel wat beroering en hilariteit zorgen - en liedjes natuurlijk. Gerrit, een jonge dief, wordt door zuster Klivia op heterdaad betrapt. Ze geeft de berouwvolle jongeman toch een kans en laat hem bij Jet wonen. De ingenieur heeft een nieuwe uitvinding klaar: een hoestbonbon waar je een goed mens van wordt. Hij wil het testen, maar beseft dat hij niet zomaar een mens als proefkonijn mag gebruiken. Buurman Boordevol raakt door dit alles heel gepikeerd, tot op de koop toe aan de overkant een nieuw kapsalon open gaat. Blijkt dat de zaak wordt uitgebaat door zijn jeugdboezemvriend Wouter (Paul De Leeuw). Dat Wouter nu een smakelijk nichterige homo is, maakt het er voor Boordevol niet makkelijker op. Heel subtiel wordt dit in het verhaal verwerkt, zodat ma en pa waarschijnlijk van hun kleine te vragen zullen krijgen 'of die meneer Boordevol nou met die meneer Wouter gaat trouwen'.

De film is zeer vakkundig gemaakt, met verrukuluke vertolkingen, fotografie en vooral decors. Weet echter dat u slechts maximaal van deze film kunt genieten als u: 1e de Nederlandse nationaliteit bezit, 2e minstens thirtysomething bent (en, samen met nr 1, dus bekend bent met het fenomeen JZNZ), 3e van musicals houdt en 4e kinderen hebt die u nog mee naar de film kunt slepen. Als u niet aan dit profiel voldoet en u voelt er niets voor om een zeldzame keer een Nederlandstalige musical te zien, dan ziet het er echter naar uit dat thuisblijven de nuttigste tijdsbesteding is.