CHANGING LANES

Ben Affleck speelt Gavin Banek (hmm, past die naam niet beter in Star Trek?), een jonge pleiter die werkt voor een New Yorks advocatenbureau. Hij is op weg naar een hoorzitting met documenten die moeten bewijzen dat hij en zijn partners nu de rechtmatige eigenaars zijn van het fortuin nagelaten door één of andere rijke stinkerd. Tweede hoofdrolspeler is Samuel L. Jackson, die de rol aanneemt van Doyle Gipson. Doyle is een gewezen alcoholverslaafde die zijn aan diggelen geslagen leven terug op het juiste spoor tracht te zetten. Daartoe wil hij nu een lening te pakken krijgen voor een nieuw huis, meteen zijn laatste strohalm als hij wil voorkomen dat zijn vrouw en kinderen eruit trekken. Beide mannen zijn dus op weg naar een zeer belangrijke ontmoeting die hun leven een andere wending kan geven, op Goede Vrijdag dan nog. Symboliek te over.

Maar het lot had blijkbaar andere plannen want als de twee elkaar kruisen op de autosnelweg gaat het mis en raken ze betrokken in een ongeval. De wagen van Gavin heeft nauwelijks een kras (Duitse degelijkheid, zeker?), maar Doyle heeft minder geluk, zijn wagen is goed voor de schroothoop. Doyle wil de zaak volgens het boekje afhandelen maar Gavin heeft geen tijd voor die administratieve rompslomp en racet ervandoor wanneer hij heeft vastgesteld dat Doyle niks mankeert. 'Better luck next time,' roept hij de verbouwereerde Doyle nog na. In zijn haast vergeet hij echter één van zijn documenten mee te nemen. Doyle heeft zonder het te beseffen het document in zijn bezit maar komt te laat op zijn hoorzitting. De zaak is al afgehandeld en zijn vrouw zal hem verlaten om in Oregon te gaan wonen. Hij is er kapot van en dwaalt achteraf door de straten, op zoek naar troost. Pas later komt hij tot de ontdekking dat hij met het bewuste document nu een belangrijke troef in handen heeft om het Gavin betaald te zetten. Een echt kat-en-muisspel volgens de regels van de kunst ontspint zich en beide heren gaan zeer ver om elkaar het leven zuur te maken.

Hoewel de film op het laatst meer weg heeft van een 'wijze' levensles, is zeker het eerste uur, waar op ingenieuze wijze de suspens wordt opgebouwd, uiterst genietbaar. De toon wordt snel gezet en regisseur Roger Michell houdt de boel gestroomlijnd en de spanning continu. Geen eenvoudige opdracht want om het verhaal te doen werken moeten beide hoofdrolspelers bijna constant in beeld gehouden worden (vreemd genoeg zijn ze wel zelden samen in beeld). Geen van beide heren is in se een slecht mens, maar de omstandigheden brengen hen ertoe om hier en daar toch echte rotstreken uit te halen. Hun leven wordt een puinhoop en beiden laten zich leiden door hun wraakgevoelens. De film evolueert echter nooit tot een good guy-bad guy verhaal en weet een delicate balans te vinden. Je kan deze prent eigenlijk net zo goed bekijken als een drama dat illustreert dat we niet meer zijn dan simpele speelballen van het lot.

Een beetje moeilijk te catalogeren dus, deze Changing Lanes. Qua acteerprestaties zit het wel snor. Ben Affleck begint bij te leren en groeit stilaan toe naar de status van steracteur die hem al veel langer voorspeld werd. Samuel L. Jackson speelt een rol die we van hem niet gewoon zijn; voor één keer niet de vuilbekkende furie, maar een beetje een bedeesd en getormenteerd man. Beiden brengen het er goed van af en komen geloofwaardig over. Toch moeten we stellen dat de film niet helemaal in zijn opzet slaagt. Het probleem is dat men eigenlijk voortdurend blijft borduren op hetzelfde motiefje. Het kabbelt maar voort en de schaarse hoogtepunten in het verhaal worden ook weinig in de verf gezet. Als het de bedoeling was een gedetailleerde voorstelling te geven van een paar dagen uit het leven van u en ik, mission accomplished. We kunnen ons echter niet van de indruk ontdoen dat de makers meer in gedachten hadden. Een beetje een gemiste kans dus.