TRAPPED

Er moet trouwens iets speciaals zijn aan die titel; niet minder dan tien andere films in het verleden hebben hem al gebruikt. En de meesten daarvan kwamen uit in de jaren '90. Nochtans was het in dit geval niet de voor de hand liggende keuze. Trapped is immers gebaseerd op een roman van Greg Iles genaamd 24 Hours. En dat lijkt ons op zich toch ook best een leuke naam. Wat de uiteindelijke keuze nog wat vreemder maakt is het feit dat er in deze film op geen enkel moment iemand 'trapped' of 'in de val' zit. Neen, de enigen die volgens ons vast zaten waren de makers van deze prent, vast in het Hollywoodstramien van het verprutsen van goede ideeën. Leest u het boek er maar eens op na. Het is een bescheiden verhaal, zonder toeters en bellen, dat in zijn soberheid een verdraaid spannend plot weet op te zetten. Dat zou je echter niet zeggen als je deze film gezien hebt. Van less is more hebben ze in Hollywood nog nooit gehoord en dus werd een budget van 30 miljoen dollar ertegenaan gesmeten om dit filmvarkentje wat vetter te mesten. Resultaat: enkele ranzige subplots, wat extra wendingen en een totaal nutteloze opgeblazen finale. Thanks for nothing.

Het begin heeft iets weg van een doordeweeks sprookje. Charlize Theron en Stuart Townsend spelen het echtpaar Karen & Will Jennings. Will is een bekend en gerespecteerd anesthesist die juist een nieuw baanbrekend product heeft uitgevonden. Kosten noch moeite worden gespaard om ons te tonen wat voor een zorgeloos en comfortabel leventje het gezinnetje wel niet leidt. En dus weet je, dat blijft niet duren. Wanneer Karen op een dag haar zaakjes op orde is aan het brengen in hun peperdure villa, wordt ze opgeschrikt door de aanwezigheid van een sinister figuur genaamd Joe (rol van Kevin Bacon). Joe vertelt haar dat hij en zijn partners in crime hun dochtertje Abby (rol van Dakota Fanning) hebben ontvoerd, maar dat er niets met het meisje zal gebeuren zolang Will en Karen hun instructies opvolgen. De kidnappers hebben alles uitgekiend alsof het professionelen waren, en dat mag ook wel stilaan want ze hebben er allen de mond van vol dat het hen al vier keer tevoren gelukt is. Terwijl Joe Karen vasthoudt in het huis, doet zijn vrouw Cheryl (Courtney Love) hetzelfde met Will in diens hotelkamer, en ondertussen voert Marvin (Pruitt Taylor Vince) Abby naar een afgelegen locatie. Binnen de 24 uur moet Karen dan 250.000 dollar van hun bankrekening gehaald hebben, anders loopt het slecht af met Abby. Om er zeker van te zijn dat alles gesmeerd loopt bellen de drie kidnappers mekaar om het half uur op per GSM. Er zijn echter een paar dingetjes die het drietal over het hoofd heeft gezien, zoals bijvoorbeeld het feit dat Abby aan een ernstige vorm van astma lijdt maar vooral: Will en Karen zijn niet van plan dit zomaar zonder slag of stoot te laten voorbijgaan.

Er is niets in de verhaalopbouw van Trapped dat we nog niet ergens anders gezien hebben. Met als gevolg dat we in het merendeel van de gevallen al weten wat er zal gebeuren nog voor het zich ontrolt op het grote doek. Niet goed. Van spanning is er dan ook zelden sprake, je voelt gewoon dat er met Abby niets zal gebeuren. Aan de screenplay (nochtans van Greg Iles zelf) schort er ook 't een en 't ander. De handelingen van de personages zijn over het algemeen onlogisch en op sommige momenten zelfs gewoon absurd. Bijvoorbeeld, waarom verzetten Will & Karen zich terwijl ze weten dat bij verzet hun dochtertje eraan gaat? Is geld soms belangrijker dan een kind? Oh, wacht, dit is Hollywood: schrap die laatste vraag.

Wanneer de film er toch in slaagt ons ongeloof van zich af te schudden, en dat lukt vreemd genoeg bij momenten vrij aardig, dan zijn het vooral de acteerprestaties die ons overhalen. Trapped moet het vooral hebben van de interactie tussen Kevin Bacon en Charlize Theron. Theron moet hier een heel gamma van emoties overbrengen en dat lukt haar wonderwel. Mocht ze dit gepresteerd hebben in een film van Spielberg of Coppola, men zou haar zo tot het supersterrendom gebombardeerd hebben. Helaas zit dit met een film als Trapped er echt niet in. Bacon was altijd al uitstekend in angstaanjagende rollen, en dit is geen uitzondering. In het echte leven is Kevin Bacon naar 't schijnt een goeie loebas, maar de manier waarop de ogen hier uit zijn grijnzende tronie priemen heeft volgens ons iets duivels. Prima casting is dat. Zoals gezegd zijn de scènes tussen Bacon en Theron de beste van de hele film. En dan denken we in de eerste plaats aan deze waarin een verleidingsspel uitdraait op een would be martelscène. Voor de mannelijke helft van de filmkijkers echt wel creepy stuff. Als het script gewoon wat meer op deze twee had gefocust, had Trapped best nog wat kunnen worden. De rest van de cast moet immers roeien met de riemen die het heeft. Courtney Love brengt het er goed vanaf, maar haar personage mist de nodige geloofwaardigheid. Idem voor Stuart Townsend, zijn personage lijdt nog het meest onder het belachelijke einde. Dakota Fanning laat zien dat ze veel talent in huis heeft en Pruitt Taylor Vince voegt nog eens een excentrieke rol toe aan zijn curriculum. Dat liedje is ondertussen ook al afgezaagd.

Al bij al dus two thumbs up voor het acteerwerk, maar dit kan Trapped helaas niet redden. Het is al veel gevraagd om de ongeloofwaardigheid van sommige plotelementen door de vingers te zien, maar dat einde, neen, dat slaagt toch alles.