HIDE AND SEEK

Wie ook nog maar een kleine poging heeft ondernomen om zelf een (kort)film op te nemen, weet met welke gigantische moeilijkheden een filmmaker bij de verwezenlijking van zijn droom af te rekenen heeft. Niet in het minste is geld altijd weer een probleem. Vlaming Gerrit Messiaen en Nederlander Robert Visser moeten begin 2000 dan ook een gat in de lucht gesprongen hebben toen ze, in volle internetboom, van een internetfirma 75.000 euro toegestopt kregen om een film te draaien die naderhand op het internet te downloaden zou zijn. De enige voorwaarde was dat het tweetal hun eindproduct binnen het jaar klaar zouden hebben. Nu blijft 75.000 euro een habbekrats, het bedrag dat Hollywood in een nanoseconde opgemaakt heeft. Messiaen en Visser moesten dan ook de tering naar de nering zetten: geen pelicule maar digitale video. En verder zeer, zeer zuinig zijn.

Een van de trucen die een filmmaker dan kan toepassen is het beperken van het aantal locaties. Hide and Seek speelt zich dan ook bijna helemaal binnen de vier muren van één appartement af. Dat is het stekje van Veronique, een jonge vrouw die verliefd is op Alex, de vriend van haar oudere zus Eva. Als Alex en Eva ruzie krijgen en uit elkaar gaan, vraagt Alex of hij enkele dagen bij Veronique mag intrekken. Dat komt het meisje goed uit, want ze vertrekt net enkele dagen op reis, zodat Alex gerust het appartement mag gebruiken. Wat Alex eerst niet weet, is dat in het appartement vier webcams staan opgesteld, die normaal vierentwintig uur per dag het leven van Veronique registreren. Zonder het zelf te weten, verzorgt Alex nu het spektakel op internet. Dat is niet naar de zin van Bernard, een verstokte voyeur en een van Veroniques trouwste fans op het internet. Hij klopt bij Alex aan om te weten wat er aan de hand is...

Omdat de internetfirma over kop ging en het idee om films via internet te downloaden een zeepbel bleek, leek het er even op dat Hide and Seek nooit het daglicht zou zien. Maar dankzij de steun van de Vlaamse Gemeenschap (dat 150.000 euro ter beschikking stelde) kon de film worden afgewerkt en kon er een 35mm kopij van worden aangemaakt, zodat het resultaat nu zelfs op het grote doek te bewonderen is. Als toeschouwer moet je dan ook met de juiste verwachtingen naar Hide and Seek gaan kijken. Dit is geen commercieel product zoals Jan Verheyen het graag aflevert, maar een experiment dat af en toe buiten de lijntjes kleurt. De regisseurs gaan knap met het actuele thema van voyeurisme op internet om en wisselen visueel de normale beelden ook met shots van de webcams af. Dat geeft je als kijker vaak een ongemakkelijk gevoel. In het begin is het nog Bernard die de gebeurtenissen via de webcams bekijkt, maar later is het duidelijk dat de makers het publiek in de rol van voyeur dwingen.

Visueel ziet Hide and Seek er ondanks alle beperkingen dan ook erg knap uit en de soms dromerige of afstandelijke sfeer wordt prima ondersteund door de soundtrack van Eavesdropper. Ook narratief gezien zit het snor. Dit huis clos drama vertelt geen rechttoe, rechtaan verhaal waarin alles mooi uitgelegd wordt, maar laat de interpretatie aan de kijker over. Alleen héél erg jammer dat er vaak amateurtoneelzwak geacteerd wordt. Vooral Isabel Van Neste, die Veronique speelt, komt erg gekunsteld en vaak lachwekkend over, en dat doet de film op vaak sterke momenten als een kaartenhuisje in elkaar vallen. Het bewijs dat een film niet alleen valt of staat met een budget, maar ook met talent.