CATCH ME IF YOU CAN

Aanvankelijk was Steven Spielberg niet eens van plan om Catch Me If You Can ook zélf te regisseren. Dat klusje had Spielberg, die de prent via zijn mannetje in de maan zou produceren, beloofd aan Gore Verbinski, de stilist die eerder al furore had gemaakt met Mouse Hunt en The Mexican. Maar omdat hoofdrolspeler Leonardo DiCaprio reshoots moest maken voor Martin Scorseses Gangs of New York en de hele productie dus met een aantal maanden verschoven werd, moest Verbinski de regie aan zich voorbij laten gaan. Zowel David Fincher, Cameron Crowe, Milos Forman als Lasse Hallström kwamen in beeld voor de regie, maar uiteindelijk nam Spielberg dan maar zelf de megafoon ter hand. Omdat James Gandolfini het te druk had met de opnames voor The Sopranos, hengelde Spielberg dan maar snel naar Tom Hanks als vervanger. Die hapte gretig toe.

Catch Me If You Can vertelt The Amazing True Story of the Most Extraordinary Liar. Dat predikaat, tevens de ondertitel van het boek waarop de film gebaseerd is, slaat op Frank W. Abagnale (Leonardo CiCaprio), die tussen 1964 en 1966 door het leven gaat als frauduleus piloot, dokter en advocaat en op die manier voor meer dan 2.5 miljoen dollar aan cheques vervalst. We leren Abagnale kennen als 16-jarig joch, dat met veel liefde wordt opgevoed door zijn vader Frank Sr. (Christopher Walken) en zijn Franse moeder Paula (Nathalie Baye). De dingen gaan mis wanneer Franks zaak overkop gaat en Paula haar man bedriegt. Het koppel scheidt en Frank Jr. moet kiezen bij wie hij zal gaan wonen. Dat is het moment waarop hij beslist om eronder uit te muizen. Het is tevens het moment dat zijn leven vol bedrog begint.

Het leuke aan de hele zaak is dat het Frank schijnbaar geen moeite kost om alles en iedereen op te lichten. Als hij voor het eerst naar een nieuwe school gaat en het vaklokaal Frans zoekt, krijgt hij een ingeving en doet hij alsof hij de nieuwe leerkracht Frans is. Het duurt een week voor de directie het bedrog doorheeft. Nog voor zijn negentiende verjaardag geeft Frank zich ook uit voor piloot, dokter en advocaat en dat lijkt hem allemaal even goed af te gaan. Hij baseert zich op het principe dat spontaniteit en eenvoud altijd winnen. Om zijn boterham te verdienen, specialiseert Frank zich ondertussen in het vervalsen van cheques. Véél cheques.

Slechts één man zit Frank voortdurend op de hielen: Carl Hanratty (Tom Hanks), een FBI-agent die zich in fraude heeft gespecialiseerd en niet zal rusten voor hij Frank te pakken heeft. Dat hem dat uiteindelijk ook zal lukken, verklapt Spielberg ons al in een grauwe proloog, waarin een zieke Frank wegkwijnt in een Franse cel. Na ongeveer twee uur film, komt Spielberg weer bij dat punt uit, maar dan neemt de film nog een verrassende wending. Wie het levensverhaal van de echte Frank Abagnale kent, weet natuurlijk hoe het met de man afgelopen is, maar we laten dat hier even in het midden. Wel dit: de nu 55-jarige Frank Abagnale is ook vandaag de dag nog alive and kicking en heeft zelfs een cameo in de prent.

Er is al vaak geschreven dat Steven Spielberg deze film met twee vingers in de neus heeft geregisseerd, alsof hij na achtereenvolgens Amistad, Saving Private Ryan, Artificial Intelligence en Minority Report eens aan iets luchtigs toe was. Catch Me If You Can straalt inderdaad een soort sprankelende energie uit. Dat begint al bij de speelse, geanimeerde openingscredits en wordt onderstreept door het jazzy deuntje van John Williams' soundtrack en de opvallend kleurrijke cinematografie van Janusz Kaminski, die perfect de onbezorgdheid van de jaren zestig oproept. Spielberg hanteert de camera met evenveel gemak als Frank Abagnale de wereld oplicht. In vele opzichten is Catch Me If You Can dan ook een erg a-typische Spielberg-film en je kan je afvragen waarom een regisseur die álles kan maken wat hij maar wil, precies voor dít lichtvoetig verhaal heeft gekozen.

Maar laten we ons niet vergissen: onder de kleurrijke verflaag zit wel degelijk een sterk onderbouwd verhaal, waar de hand van Spielberg al wat duidelijker wordt. Zoals zo vaak in Spielbergs films, is de drijfveer van de protagonist ook hier het feit dat de ideale familie uit elkaar valt. Frank, die vooral erg opkijkt naar zijn vader, moet alleen op de wereld verder, op de hielen gezeten door de wet. Dat Frank maar een eenzame, dolende ziel is, blijkt uit het feit dat hij op kerstavond steevast naar Carl Hanratty belt. Ook die heeft een hoge prijs moeten betalen: door zijn obsessie voor zijn werk werd hij door vrouw en dochter verlaten. Spielberg weet de relatie tussen de kat en de muis perfect weer te geven: hoewel ze elkaars vijand zijn, kunnen ze elkaar ook niet missen. Frank en Carl lijken meer dan eens op Tom en Jerry.

Catch Me If You Can is natuurlijk, samen met Gangs of New York, ook de grote comeback-film van Leonardo DiCaprio. Volgens geruchten was lange tijd geleden Tom Cruise in de running voor de rol, maar zijn eeuwige babyface stelt de inmiddels 28-jarige DiCaprio perfect in staat om geloofwaardig een 16-jarige puber te spelen. DiCaprio heeft de flair, charme en uitstraling om de gladde Abagnale te spelen en doet dat dan ook perfect. Hij krijgt daarbij uitmuntend weerwerk van Tom Hanks, die na zijn rol in Road to Perdition weer maar eens ingetogen sterk voor de dag komt. Ook Christopher Walken is charismatisch goed als Franks vader.

Met Catch Me If You Can bewijst Spielberg dat hij zelfs in vrijetijdskleding weet te boeien en versterkt hij het vermoeden dat hij zowat álle genres aankan en élke mogelijke film kan draaien. Dit sprankelend pareltje is licht, grappig, ontroerend en vliegt vederlicht voorbij. En ook dat is een kunst.