STAR TREK NEMESIS

Het antwoord is dat alhoewel Nemesis geen hoogvlieger is de film toch nog wel degelijk zijn verdiensten heeft. Het verhaal begint alvast sterk. William Riker en Deanna Troi - voor niet-ingewijden respectievelijk de rechterhand en de adviseur van de kapitein - treden eindelijk in het huwelijk, maar veel tijd om van hun wittebroodsweken te genieten hebben ze niet. De crew van de Enterprise wordt namelijk op de hielen gezeten door een nieuwe tegenstander; een zekere Shinzon, die blijkbaar schijnt te lijden aan een wel zeer hevige aanval van machtshonger. Bovendien bedacht scenarist John Logan een zeer leuk detail: Shinzon is namelijk een kwaadaardige cloon van kapitein Picard.

Het ontbreekt alvast niet aan actie in deze film; vooral Picard krijgt een veel actievere rol toebedeeld dan we gewoon zijn. Je ziet Patrick Stewart overigens genieten in de scène waarin hij in een soort terreinwagen van de vierentwintigste eeuw rondrijdt. Bovendien krijgt Nemesis een ronduit spectaculaire finale en is het de eerste Star Trek-film met meer dan verdienstelijke special effects. Tenslotte is het genieten van de puike acteerprestaties van Patrick Stewart (kapitein Picard) en Tom Hardy (Shinzon).

Helaas zijn er ook enkele minpunten. De plot, dat op het eerste gezicht veelbelovend is, wordt na een tijdje vergezocht; het is duidelijk dat Logan halverwege de film de pedalen verliest. De humor beperkt zich tot de huwelijksscène in het begin en is daarna voorgoed zoek. Het evenwicht tussen drama, actie en humor, zoals je dat in First Contact (1996) terugvond, is er hier spijtig genoeg niet. En tenslotte zullen niet-Trekkie fans zich wel ergeren aan het typische Star Trek-jargon waarvan alle personages zich bedienen. Maar wie erin slaagt om zijn verstand gedurende 116 minuten op nul te zetten, zal zeker genieten.